Ey Müslüman Kardeşim Sen Kimsin

    EY MÜSLÜMAN KARDEŞİM! SEN KİMSİN?

    Elhamdulillâhi Rabbil âlemin Vessalâtü vesselâmü alâ Rasûlinâ Muhammedin ve alâ âlihî ve eshâbihi ecmeîn.
    Aziz Kardeşlerim!   
    Ümmetler ve milletler hayatlarını huzur içinde devam ettirebilmeleri için. Yüzlerini tevhidin ilahi nuru ile aydınlatmaları, kalplerini Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v)nın muhabbeti ile doldurmaları idraklerini Hz. Kur’an’ın hayat iksiri ile canlandırmaları ve sonrada nasıl bir ümmet, nasıl bir millet olduklarını çok iyi bilmeleri lazımdır. Bu yaşamanın ayakta durmanın temel şartıdır. Çünkü aslını, esasını, cevherini bilmeyen bir millet ayakta duramaz, geleceğinden emin olamaz.
    Öyleyse Aziz Müslüman Kardeşim!  Sen Kimsin?
    Bir ömür “ben ben” deyip duran sen…
    Kimsin sen?
    Sen Allah’ın kulusun.
    Nerden gelip nereye gidiyorsun?
    Bir su damlasından yaratılmışsın.
    Sen âlemlerin Rabbi olan Allah’ın terbiyesinden geçmiş özel bir varlıksın.
    Özelin özelisin, güzelin güzelisin.
    Çevrene şöyle bir bak. Kim tanır, kim bilir seni? Ne organların, ne içinde yaşadığın dünya…
    Hiçbir şey bilmez, tanımaz seni. Her şeye muhtaçsın. Hiçbir şey elinden gelmiyor ama her şey imdadına koşturuluyor.
    Kimsin sen?
    Nesin sen?
    Allah’ın kulusun sen.
    Bilmek zorundasın. Yaratanına karşı bu dünyadaki görevinin ne olduğunu bilmek durumundasın.
وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا لِيَعْبُدُونِ ﴿56
     Cenab-ı Hak:”Ben insanları ve cinleri ancak beni tanısınlar, bana kulluk etsinler diye yarattım ”buyurur.(Zariyat Suresi,56)
ِنَّ الدّ۪ينَ عِنْدَ اللّٰهِ الْاِسْلَام “Allah katında hak din şüphesiz İslam’dır.” (Âl-i İmrân Sûresi, ayet 19)
    "Ben, onlardan bir rızık istemiyorum. Doğrusu, rızkı veren, O çok şiddetli kuvvet sahibi Allah'tır" (Zariyat Suresi, 57-58)
وَمَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْاِسْلَامِ د۪ينًا فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُۚ وَهُوَ فِي الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخَاسِر۪ينَ ﴿٨٥﴾
    “Kim İslam’dan başka bir din ararsa, bilsin ki kendisinden böyle bir din asla kabul edilmeyecek ve ahirette de hüsrana uğrayanlardan olacaktır.” (Âl-i İmrân Sûresi, ayet 85)
    "Amelce hanginiz daha güzeldir diye, sizi imtihan etmek için, hem ölümü, hem hayatı icad eden, O'dur. O Azizdir. Herşeye Galiptir, Gafur'dur, çok bağışlayandır." (Mülk Suresi, 2)
    "(Ey Resulüm!) De ki; sizin ibadetiniz olmasa Rabbim sizi ne yapacak (size ne kıymet verir) mademki, (Allah'ı ve Resulü) tekzip ettiniz (yalanladınız) o halde, azap size çaresiz vacip olacaktır." (Furkan Suresi,77)
    "Muhakkak ki sen, (Ey Resulüm) Tarafımızdan elçi olarak kullarımıza gönderilen peygamberlerdensin. Doğru bir yol üzerindesin. Kur'an, Aziz, Rahim olan, Allah'ın indirdiği bir kitaptır." (Yasin Suresi, 3-5)
    Demek ki, Rabbimiz bizi, ibadet etmemiz için yaratmış, bizden rızık istemiyor ve bize gerçek - yolu, Kur'an ve Peygamberle göstermiş.
Bize Kur'an ve Peygamberi anlayacak akıl vermiş, akıllı değilsek zaten mesul değiliz. Aklın kendisinde, yaratılış gayesini ve nasıl yaşayacağını tesbit gücü olsaydı,  her şeyi bilen Allah kitap ve Peygamber göndermezdi.
    Şöyle başını çevir, bir bak… Güneşten aya kadar, buluttan yağmura, topraktan ağaca, ağaçtan çiçeğe, meyveye kadar… Dağlar, denizler, ırmaklar, her şey bir gaye içinde, bir görev peşinde. Peki, sen neyin peşindesin? Bu âlemde görevin ne? Niçin her şey senin imdadına, senin yardımına koşturuluyor, farkında mısın? Son derece âciz ve zayıf olmana rağmen niçin her şey sana hizmet ettiriliyor ki? Bunu da düşünmelisin. Bunlar hayatının ve belki de ömrünün en önemli sorularıdır senin.
    Sen başıboş değilsin. Seni bilen, seni gören, seni seven ve gözeten biri var. Bu âlemde küçük büyük her varlığa, her mahlûka belli görevler yüklenmiş. Onun dışında hiçbir şey bilemezler, yapamazlar. Peki, senin görevin ne? Onu da sen bul, onu da sen bil. Seni annen baban yapmış olamazlar. Çünkü onlar da senin gibi yapılmış ve yaratılmışlar. Organlarına bir bak. Parmaklarının üzerindeki incecik deriye bir bak. O deriyle hissettiğin şeylere de bak, gözünle gördüğün dünyaya o gözden bir defa daha bak… Bak ki, sadece yaratılanı değil, yaratanın isimlerinin onların üzerindeki tecellilerini de görebilirsin.
    Sen her ne kadar anne - babanın çocuğu olsan da ondan öncesi var. Sen ancak, seni yaratanın kulusun. Organlarını en ince ayrıntısına kadar bilen, ruh dünyanı ve onun içindeki duyguları en ince ayrıntısına kadar düzenleyen biri var. Acıktığında nimetleri, susadığında suyu yaratan, sevmek istediğinde kalbinde sevgiyi yaratan bir Allah var. İşte sen Onun kulusun.
    Şu halde Müslüman kardeşim sen kimsin? Aslın esasın cevherin ne? Sen kimsin? Seni kim, nasıl ve neden yarattı?
    Adına dünya denilen, bu meydana niçin gönderildin?
    Sen ki, bu kadar özenle yaratılmış; görme, konuşabilme, düşünebilme. Duyabilme ve sezebilme gibi kabiliyetlerle donatılmış, akıllı iyiyi ve kötüyü ayırt ederek, iyiye yönelebilme özelliklerine sahip, iç içe duygular taşıyan bir varlıksın...
    Bir düşün ve aynanın önüne otur... Bak ne mükemmel yaratılmışsın. Kendinde bir eksiklik veya fazlalık bulabilecek misin? Sen insan olarak mükemmel bir şekilde yaratılmışsın.
اِنَّ هٰذَا الْقُرْاٰنَ يَهْد۪ي لِلَّت۪ي هِيَ اَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِن۪ينَ الَّذ۪ينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ اَنَّ لَهُمْ اَجْرًا كَب۪يرًاۙ ﴿9﴾        
    “Gerçekten bu Kur’an en doğru olan yola götürür ve iyi işler yapan müminler için büyük bir mükâfat olduğunu ve ahirete inanmayanlar için elem dolu bir azap hazırladığımızı müjdeler.”(İsra Suresi,10)
لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪يٓ اَحْسَنِ تَقْو۪يمٍۘ ﴿4﴾
    “Biz, gerçekten insanı en güzel bir biçimde yarattık.”(Tin Suresi,4)
    SEN! Allah’u Teâlâ’nın muhakkak ‘’Biz insanı en güzel şekilde yarattık’’ hitabına muhatap olan ve bu ilahi hitabın hakkını veren en sevgili bir kulsun…
    Sen insan olarak mükemmel bir şekilde yaratılmışsın. Peki, bu mükemmelliği kabul ettikten sonra, bu eseri yaratanı merak etmeyecek misin? Düşün ki bu eser yaratılıp, başıboş bırakılmamış. Hayatının ve neslinin devamı ve refahı için, çeşitli kabiliyetler verilmiş, her türlü tasarrufu sana bırakılmış, bu meziyetlerini dilediğinde iyi, dilediğinde kötü yolda kullanabilirsin... Peki, sen bütün bu nimet ve imkânlarla donatıldıktan sonra, kısacık ömrünü, geçici bir takım hevesler uğruna mı harcayacaksın? Unutma ki, bunların hepsi geçicidir. Çok güvendiğin sıhhatini bir gün kaybedecek, öğündüğün servetini yitireceksin. Makam ve rütben elinden alınacak, şöhretin yok olup gidecek, evlat ve ailen seni terk ederek, iki metre beyaz kefene bürünüp, yaptığın iyi veya kötü amellerle, yaratıcına döneceksin.
Evet, bizi yok iken yaratan ‘ve yaşatan! Düşün bir kere hayata gelmeden önce neredeydik? Evvelimiz bir damla su değil mi? Yoktuk var edildik. Yaratıldık ve yaşatılıyoruz. Evet, yaşatan ve yaratan var. Ben insan olarak beni yaratanı ve yaşatanı tanımalıyım. O'na teşekkür etmeliyim ve ona minnettar olmalıyım. Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı vardır diyen bir insan olarak, beni yaratan ve yaşatanı, tanımalıyım.
    “Ne olmuş yani?” deyip geçemezsin. Herkes gibi senin de bir görevin var. Görevini unutanlara görevini hatırlatmak da senin görevin.
    Hani demiştik ya, bu dünyada hiçbir şey görevsiz değil diye, faydasız, manasız değil diye. Buna sen de dâhilsin.
    “Neler gittiyse hoşuna
    Yaratılmamış boşuna
    İlahî aşk sarhoşuna
    İbretle bak ne görürsün”
    Sen de buna dâhilsin. Öyleyse düşünmelisin. Benim görevim ne?
    Bu dünyada hiçbir varlık kendi görevini kendisi belirlemiş değil. Aklı, şuuru bilgisi olmayan bunca varlık niye sana hizmet etsin ki? Başka işi mi yok? Bunu da düşünmelisin. Görevinin ne olduğunu bulacak kapasitedesin. Evet, sen varlık dünyasının gözbebeğisin. Dünyada güneş, odada elektrik lambası ne ise, sen de bu dünyanın manevî güneşisin adeta. Ayısın, yıldızısın. Sakın ola sahte yıldızlarla karıştırma aklını, duygularını; sen gerçek bir yıldızsın. Yaratanın özel bir tercihle yarattığı, kediler âleminde fare yapmadığı, bir tutam maydanoz yapmadığı özel bir varlıksın.
    Cenab-ı Hak Kur’an-ı Kerimde:
وَمَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْاِسْلَامِ د۪ينًا فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُۚ وَهُوَ فِي الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخَاسِر۪ينَ ﴿٨٥﴾
    “Kim İslam’dan başka bir din ararsa, bilsin ki kendisinden böyle bir din asla kabul edilmeyecek ve ahirette de hüsrana uğrayanlardan olacaktır.” (Âl-i İmrân Sûresi, ayet 85)
كُنْتُمْ خَيْرَ اُمَّةٍ اُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَاْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللّٰهِۜ وَلَوْ اٰمَنَ اَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْۜ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَاَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ ﴿110﴾
    “Siz, insanların iyiliği için ortaya çıkarılmış en hayırlı ümmetsiniz; iyiliği emreder, kötülükten meneder ve Allâh’a inanırsınız Kitap ehli de inansalardı elbette kendileri için hayırlı olurdu. Onlardan iman edenler de var. Ama pek çoğu fasık kimselerdir.…” (Âl-i İmrânSuresi, 110)
وَمَنْ اَحْسَنُ قَوْلًا مِمَّنْ دَعَآ اِلَى اللّٰهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَقَالَ اِنَّن۪ي مِنَ الْمُسْلِم۪ينَ ﴿33﴾
    “(İnsanları) Allah’a davet eden, sâlih ameller işleyen ve; «Ben Müslümanlardanım!» diyenden daha güzel sözlü kim olabilir? Buyuruyor. (Fussilet Suresi, 33)
    SEN! Kuranın dili ile insanların içerisinden seçilip çıkarılmış en hayırlı bir ümmetsiniz iyiliği emreder kötülükten vazgeçirmeye çalışırsınız. Çünkü Allaha inanıyorsunuz fermanın sahibisin...
    Sen Allah’ın kulusun. Bu dünyada her şey güzel demiştik ya, sen bu güzellikler âleminin en güzel meyvesisin.
    Kendini sevdiğin, kendine değer verdiğin gibi, sana hizmet eden varlıkları da seversin. Peki, bu sevdiklerini, bu güzellikleri vereni sevmek, senin insanlığının da en önemli bir gereği ve görevi değil mi? Her mükemmel eseri sever ve takdir edersin. Sen işte böyle bir şahesersin. Yakışmaz sana başka yollara düşmek. Aklını fikrini lüzumsuz işlerin peşinde yormak yakışmaz sana. Sen yüksek gayelerin insanısın. Güneşi gözbebeğinde saklayan bir damlasın sen. Kâinatın bir küçük misalisin sen.

    “Ben ki, toz kanatlı bir kelebeğim,
    Minicik gövdeme yüklü Kafdağı,
    Bir zerreciğim ki, Arş’a gebeyim,
    Dev sancılarımın budur kaynağı!”( Necip Fâzıl Kısakürek)

    Lambaları yapanı sevip, güneşi yaratandan gaflet etmek sana yakışmaz. Taştan cansız heykeller yapan sanatkârları alkışlayıp, bir damla sudan seni canlı yapıp yaratan, kudret ve hikmet sahibi olan Allah’ı görmezlikten, bilmezlikten gelemezsin. Sana yakışmaz bu. Ve sen düşün ki en küçük bir iyiliğe karşı teşekkür etmeyi vicdanî bir borç bilirsin. Bir bardak çayın ve bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı vardır senin gönlünde. Sana bir çift ayakkabı hediye edene yüzlerce teşekkür edip de, ayaklarını yaratana şükretmemek yakışmaz sana. Para verip aldığın gözlük için gözlükçüye teşekkür edip de, bedavadan iki gözü sana hediye eden Rabbine karşı lakayt kalamazsın sen.
    SEN! Âlemlere rahmet olarak gönderilen ve dehşetli mahşer günü herkesin nefsi nefsi diye çırpınacağı bir zamanda secdelere kapanıp ‘’ümmetimi isterim Yarab’’ diye feryat edecek olan ‘’ümmetimi bana bağışlamadıkça secdeden başımı kaldırmam Yarab’’ diye feryat eden Habibi Kibri Hz.Muhammed Mustafa(s.a.v) nın ümmetisin.
    SEN! Allah Resulünün;ashabına ‘’orduya yardım ediniz’’ dediği zaman bütün servetini alıp getiren ve Resulullah’ın‘’çoluğuna çocuğuna ne bıraktın?’’ sorusuna ‘’ALLAH ve RESULUNU bıraktım Yaresulullah’’ cevabını veren Hz.Ebubekir’i Sıddık(r.a)’ın yolundasın…
    SEN! Devlet reisi olduğu halde içi su dolu bir tulumu sırtına yüklenerek halkın içinde dolaşan ve oğlunun ‘’babacığım niçin böyle yapıyorsun’’ sorusuna ‘’kendimi, nefsimi biraz beğenir kibirlenir gibi oldum onu zelil etmek için, gururumu kırmak için diye’’ karşılık veren Hz.Ömer(r.a)’in izindesin…
    SEN! Gözü önünde ateş yakılan, sonra o ateş üzerine yatırılıp, göğsüne çıkılıp ”İmanından dönmedikçe seni bırakmayız ”diyerek işkence eden müşriklere; “ALLAH BİRDİR, RESUL HAKTIR” diye cevap veren Hz.Habbab(r.a)’ın yolundasın..
    SEN! Müslümanlar arasında açlık ve kıtlığın hüküm sürdüğü bir zamanda Şam’dan kendisine ait zeytinyağı, üzüm ve buğday yüklü olarak gelen kervanın, bin deveyi yükleriyle birlikte fakir ve yoksullara tasadduk eden Hz. Osman(r.a)’ın ardındasın…
    SEN! Cebinde bulunan dört dirhemin bir dirhemini gizlice, bir dirhemini açıkça, bir dirhemini gece, bir dirhemini de gündüz fakirlere tasadduk eden ve Allah Resulünün ‘’niçin böyle yaptın’’ sorusuna ‘’belki rabbim bunlardan birini kabul eder düşüncesiyle yaptım Ya Rasulallah’’ diyerek mukabele eden Hz.Ali(r.a)’yi takip edensin…
    SEN! Mute Savaşında kendisini savaşmaktan alıkoyan, yarısına kadar kopmuş ve kılıcını sallarken canını acıtan parmağını, atından inip, ayağının altına koyup “Allahuekber” dedikten sonra çekip kopartan Abdullah Bin Revaha(r.a) ile, aldığı 90 kılıç ve ok yarasından sonra Rabbine uçarak kavuşan Cafer-i Tayyar(r.a) ile aynı yoldansın…
    SEN! Allah yolunda cihada çıkan ve karşısında atlas okyanusu görünce atını dizlerine kadar denize sürerek kılıcını çekip ‘’şahit ol Yarab eğer şu uçsuz bucaksız derya önüme çıkmasaydı senin şanını daha ileriye götürüm’’ diye feryat edip gözyaşı döken Ukba Bin Nafi,Tarık bin Ziyad(r.anhüma) gibi mücahitlerin peşindesin…
    SEN! Kırk sene yatsı namazının abdesti ile sabah namazını kılan ilim ile meşgul olan İmam-ı Azam’ların, Malazgirt de ALLAH ALLAH sedalarıyla at koşturan ve Anadolulunun kapılarını Müslüman Türklere açan Sultan Alparslanların izindesin.
    SEN! Kendine Bizans surlarını hedef alarak tek başına her gün Roma’ya saldıran ve cihat ruhu ile şehadet şerbetini içmek için küffarın üzerine korkusuzca saldıran Malatya Serdarı Battal Gazi ile aynı aşktansın.
    SEN! Birleşmiş Avrupa’nın Haçlı ordularına karşı Kudüs’ü kahramanca savunan Selahattin-i Eyyubi’den, Cephede askeri, tüfeğinde mermisi, bileğinde gücü, kalmayıncaya kadar “Ravza-i Mutahhara’yı” savunup Allah resulünün mübarek ayakucuna kapaklanıp “Seni bırakmayacağım Seni terk etmeyeceğim” diyen Fahrettin Paşalardan bize yarsın.
    SEN! Misafir kaldığı evde gece sabahlara kadar ayakta duran ve ‘’biz Kur’an’ın bulunduğu yerde ayaklarımızı uzatmaktan hayâ ederiz’’ diyen Cennet mekân Osman Gazilerin torunusun.
    SEN! Rasulullahın müjdesine nail olan küfrün doğu kalesi İstanbul’u feth eden ve İslam’a teslim eden ve bu zaferle yeni bir çağ açan, İstanbul surlarının önünde askerlerine hitaben; Ey benim ün almış devlet erkânım, tarife hacet yoktur. Şimdi sahip olduğumuz bu devlet nice gazalar ve büyük tehlikelerle kazanılıp ecdadımızdan ceddimize ve sonunda bizlere nasip olmuştur. Geçmişte en yiğitler toprakları kanlarıyla boyamış bugün ebediyet âlemine göçmüştür. Bu yiğitlerden bize kalan bu şanlı devlet inşallah kıyamete kadar ayakta dimdik duracaktır. Bu çektiğimiz zahmetlerin tümü Allah ve onun dinini yaymak içindir. Elimizde İslam kılıcı vardır. Eğer bu zahmetleri biz çekmezsek bize gazi demek yakışmaz diyen ve 21 yaşında “gemileri karadan yürüterek”, Resulün “Leteftehannel Konstantiniyyetü vele niğmel emiru emiruha veleniğmel ceyşu zalikel ceyş ( İstanbul bir gün mutaka fetholunacaktır. Ne mutlu o’nu fetheden kumandana, ne mutlu o’nu fetheden askere)” hadis-i şerifine mazhar olan yüce “Ebu’l Feth Gazi Fatih Sultan Mehmet Han ile aynı candansın.
    SEN! Dünyayı Müslümanlardan başkasına dar gören Cennet mekân Yavuzların, karaların hakanı denizler sultanı Kanunilerin neslindensin.
    SEN! İstanbul’da okumaya başladığı ezanı Muhammedî’ yi çaldıran ovalarında bitiren,  Tuna’da aldığı abdestin namazını Afrika çöllerinde kılan, Hazar kıyılarında getirdiği tekbir seslerinin yankılarını viyana kapılarında duyuran kahramanların evladısın.
    SEN! Rus zulmü altında inleyen milletine hürriyet kazandırmak için cihad eden Moskofa kan kusturan “Şeyh Şamil’le”, “Şamil Basayev’le” ya da İtalyanların korkulu rüyası Libya’nın destansı kahramanı “Ömer Muhtar’la” aynı ümmettensin.
    SEN! 91 yaşında olmasına rağmen İslami Cihat ruhu ve ahlaki içerisinde küffar ile mücadele etmeyi bir an olsun bırakmayan ve arkadaşları ile birlikte idam cezasına çarptırılan Bangladeş Cemaat-i İslami lideri Gulam Azam kadar Bangladeşlisin.
    SEN! Çanakkale’de gönlümüze gömdüğümüz 250.000 vatan evladı ile Edirne savunmasında açlıktan kırılan askerlerine “ağaç kabuğu” yemelerini söyleyen kafirlere boyun bükmeyen “Şükrü Paşa” ile Rus kafirinin komutanının kafasını elindeki Maşrapa ile ezip ırz ve namuslarını teslim etmeyen Nene Hatunların, Kara Fatmaların aziz şehitlerin, aynı kanındansın.
    SEN! Sadece Güney Marmara Bölgesi’ne hâkim olmasına rağmen fermanlarına “Ben Orhan, ufukların efendisi dünyanın hâkimi” diye yazarak kendinden sonra gelen Müslüman kuşaklara cihan hâkimiyeti şuuru veren Sultan Orhan Gazi ile aynı ufuklardansın.
    SEN! Vatanı mukaddesatını müdafaa ederken düşman kurşunlarının darbeleri ile bağırsakları delik deşik olan ve bir eliyle bağırsaklarını karnına iterken diğer eli ile göğsünden başka bir kurşun çıkarıp yanında bulunan arkadaşına ‘’al arkadaşım sağ kalırda memlekete dönersen şu kurşunu oğluma ver bunu sana baban son nefesinde gönderdi ve oda aynı şekilde oğluna aktarmazsa hakkımı helal etmem’’ dedi diye ulvi ruh örnekleri veren şehitler kafilesinin çocuğusun…
    SEN! 1400 yıllık İslam kültür ve Medeniyetinin çocuğusun. Evet genç adam , ruh hamurun ne kadar “asil” ve “soylu” farkında mısın…?
    Şairin ifadesiyle KISACA SEN

    Malazgirtte Arslan, surlarda Ulubatlı Hasan,
    Niğbolu da Yıldırım, Kosova’da Murad,Mohaç’ta Süleyman.
    Sensin Çanakkale’de diş dişe, gırtlak gırtlağa boğuşan.
    Sen Hakkın kılıcı, Allah´a vurulmuşsun.
    Sen şehitler çocuğu kefensiz doğmuşsun.

    Müslüman kardeşim, İşte sen busun! Senin cevherin, aslın, esasın bu! onun için uyuşuk
uyuşuk tembel tembel oturamazsın, komşun açken tok yatamazsın, Doğruluktan dürüstlükten Hak ve adaletten ISLAM dan ayrılamazsın.
    SEN, Kahvehanelerde, meyhanelerde, gazino ve pavyonlarda vakit öldüremezsin.
    SEN, İslam düşmanlarına, kafirlere,  Amerika’ya,  Rusya’ya , Avrupa’ya güvenemezsin, boyun bükemezsin.
    SEN, Allah’a Peygamberine, Kur'an’a, gerçek din adamına ve Allah dostlarına dil
uzatamazsın.
    SEN, Abdestsiz, Gusülsüz, Namazsız, Niyaz sız, Zikir siz yaşayamazsın.
    SEN, Kâfirlere, İslam düşmanlarına, Siyonistlere, masonlara ve bu vatana ihanet eden hainlere mukaddes vatanda söz hakkı veremezsin. (Ö.Öztop Süleymaniye’den Hitap.c.1)
    Rabbimiz Kur’an’ında:
اَلَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللّٰهِۜ اَلَا بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُۜ ﴿28﴾
    “Onlar, inananlar ve kalpleri Allah’ı anmakla huzura kavuşanlardır. Biliniz ki, kalpler ancak Allah’ı anmakla huzur bulur.”Buyurur. (er-Ra‘d, 28)
    Onun için, can bedendeyken kendimizi kontrol edelim. Kafamıza uymadı diye gerçeklere karşı çıkmayalım. Artık kimliğimizi, belirleyelim.
    Bak, Allah’ın Resulü(s.a.v) Senin için ne buyuruyor: ”Siz öyle bir ümmetsiniz ki, kime
hayırla şehadet ederseniz, ona Cennet haktır. Kime de kötü şahadette bulunursanız ona Cehennem zaruridir. Çünkü siz yeryüzünde Allah’ın şahitlerisiniz, siz yeryüzünde Allah’ın şahitlerisiniz. Siz yeryüzünde Allah’ın şahitlerisiniz.”(Enes (r.a.), Müslim, 3/33
    Öyle ise, kendine gelmelisin ve düşünmelisin. Nefsini, yani kendini bilmeyen, Rab-bini bilmez. Fakat düşünmeye zamanın var mı? Seni öyle meşgul etmişler ‘ki, sabah kalkar işine gidersin yahut ev işleri yaparsın, akşama kadar çalışırsın akşam televizyonun karşısında zaman öldürür, hafta sonunda da bir meşguliyet bulursun ve hayat böyle geçer, gider...
    Şimdiye kadar geçmedi mi? Kaç yaşındasın? Bu kadar hayat nasıl geçti ise, bundan sonra da geçecektir. Ama şunu unutma ki, senin bu meşgul olduğun şeylerden daha önemli bir gayen olmalı...
    Malum her şeyin bir gayesi var. Bir hayvan, aklı olmadığı halde kendine verilen vazifeyi yapıyor. Öyle değil mi? Bir koyun, artık beni kesmeyin benim etimi yemeyin diyor mu? Hayır! Yalnız koyun değil kâinatta her şey sana hizmet veriyor. Eğer aklını kullanıp düşünürsen, görürsün ki güneş senin için doğuyor, gece senin için oluyor, yağmur senin için yağıyor, her şey, her şey... Peki sen... Sen niçin varsın? Niye yaşıyorsun, gayen ne? Düşün! Ama düşünmek, çok zor bir olay, zor olduğu kadar da önemli...
    Senin düşünmemen için", neler sarf ediliyor bir bilsen. Zaten, seni meşgul etmeseler, seni sömürenler, saltanatlarını sürdürebilirler mi? Hayır, seni düşündürmemeleri lazım, seni oyalamaları lazım, seni oyalıyorlar değil mi?
    Sen geçim sıkıntısını düşünüyorsun. Bu hafta maçlar nasıl olacak, takımım yenecek mi, yenilecek mi? Televizyon karşısında, stadyumlarda meyhanelerde, birahanelerde elbette düşünmezsin. Ama bütün bu tuzaklara rağmen düşünmelisin, kendine gelmelisin. Seni yaratanı tanıyıp O'nun isteği gibi olmalısın. Çünkü bu dünya denilen yere bir daha gelmeyeceksin...
    Nerede ataların, nerede aramızda daha dün yaşarken bugün ölenler. Nereye gittiler? Sen de öleceksin, onların gittiği yere sen de gideceksin. Bir karış Toprağa yapa yalnız sende gireceksin. Peki, niye geldin niye yaşıyorsun. Eğer mal, mülk, Çalışmak, makam, rütbe, şan, şöhret sahibi olmak asıl gaye ise, hepsi de burada kalıyor, Demek bunlar asıl gaye değil... İyi düşün, bu dünyaya gelmek nasıl elinde değilse gitmek de elinde değil. Öyle ise niye yaşıyorsun? Asıl gayeni bilmelisin. Çünkü bu dünyaya bir daha gelmeyeceksin. Yaşadığın, kısa bir hayat, ama çok önemli bir hayat. Bu kısa hayatı yaşarken ya ebedi, sonsuz, mükemmel bir hayatı kazanacaksın ya da ebediyen yanacaksın.
    Evet, bir sigara ateşine tahammül edemeyen sen zayıf insan, ebedi bir ateş... O'nun için iyice düşünmelisin. Kendine ve kâinata bakmalısın. Her şeyin ne kadar düzenli. Ve disiplinli olduğunu görecek ve kusur bulamayacaksın. Bu Kur'an ayetlerini kâinata bakarak yavaş yavaş oku ve düşün:
"Yedi göğü kat kat yaratan O'dur. O, Rahman'ın yarattığında hiç bir düzensizlik göremezsin. Haydi, çevir gözü (semaya) görebilir misin bir çatlak." (Mülk Suresi, 3)
    "Göklerde ve yerde (Allah'ın birliğine, Kudretine ve azametine delalet eden) ne kadar alamet var ki, insanlar üzerlerinden geçerler de bundan ibret almayıp da yüzçevirirler". (Yusuf Suresi, 105)
    "Geceyi - gündüzü, güneşi ve Ay'ı, sizin hizmetinize O bağladı. Bütün yıldızlar da, O'nun emrine bağlıdırlar. Elbette bunların her birinde aklını başına alıp, düşünen bir topluluk için, bir çok alametler vardır." (Nâhl Suresi,12)
    "Yeryüzünde, muhtelif renklerde yarattığı şeyleri(Hayvanat ve bitkileri de)sizin için hizmetinize bağladı. Elbette bunda da düşünecek bir topluluk için, ibret nişanesi var." (Nahl Suresi, 13)
    " Allah yeryüzüne sabit dağlar koydu ki sizi çalkalamasın. Bir de nehir ve yollar bıraktı ki, doğru gidesiniz." (NahlSuresi, 15)
    "Allah gökten bir yağmur indirdi de onunla arza ölümünden sonra hayat verdi. Bitkileri yeşertti. Şüphesiz ki, Bunda ibret kulağı ile dinleyenler için öldükten sonra dirilmeye bir alamet var." (Nahl Suresi,65)
    "O insan hiçbir şey değilken, bizim kendisini yarattığımızı düşünmez mi?" (Meryem Suresi, 65) Evet hiçbir şey değilken bizi yarattı.
    "Sonra siz, bunun arkasından öleceksiniz."(Mü'min Suresi, 15)
    Sonra öleceğiz. Var mı çare? Öleceğiz. Kimler öldü gitti. Allah'ın kanunu bu: Öleceğiz.
    "Sonra siz, kıyamet günü, Muhakkak dirileceksiniz." (Mü'min Suresi, 16)
    "Hiç yaratan, yaratmayana benzer mi? Artık siz düşünmez misiniz?" (Nahl Suresi,17)
    Evet, yaratan, yaşatan, öldüren, dirilten... Bu kadar mı? Hayır... ,
    "Allah, rızkını keserse, kimdir sizlere rızık verecek? Hayır, onlar, bir ürküntü azgınlık içinde inat etmeye devam ediyorlar." (Mülk Suresi,21)
    "De ki; Sizi yaratan, sizleri işitecek kulak, görecek gözler ve duyacak kalpler veren O'dur. Siz pek az şükrediyorsunuz." (Mülk Suresi, 23)
    "Ey Resulüm de ki;”Eğer Allah bir gün kıyamete kadar, devamlı olarak geceyi üzerinize bıraksa, Allah'tan başka, size bir aydınlık getirecek ilah kimdir. Hala dinleyip kabul etmeyecek misiniz ?" (Kasas Suresi, 71)
    "De ki; Allah, kıyamet gününe kadar, devamlı olarak gündüzü üzerinize bırakacak olsa Allah'tan başka, size içinde dinleneceğiniz bir geceyi getirecek ilah kimdir? Ne dersiniz, hala görmeyecek misiniz? (Kasas Suresi,72)
    "De ki; Düşündünüz mü hiç? Eğer, Allah İşitmenizi ve görmenizi alıverirse onları size, Allah'tan başka geri getirecek kim?" (Enam Suresi, 46)
    Evet, ey insan! Ey aciz insan! Ah aciz olduğumuzu bir bilsek.. Aciziz, zayıfız, Muhtacız, Vücudumuzda görünmeyen bir mikroba yenilecek kadar aciziz. Öyle ise, bizi yaratan, yaşatan, rızık veren, görecek göz, işitecek kulak veren, Allah'a, da her şeyimizle bizi mükemmel yaratana muhtacız.
    "Ey insanlar! siz, Allah'a muhtaçsınız, Allah ise, Hiçbir şeye muhtaç değildir. Hamiddir. Hamd olunmaya layıktır." (Fatr Suresi,15)
وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَم۪يعًا وَلَا تَفَرَّقُوا.  “Hepiniz toptan Allah’ın ipine (Kur’an’a, İslam’a, Resulüne) sımsıkı sarılın. Parçalanıp ayrılmayın…” (Âl-i İmrân suresi, 103)
    Peygamber Efendimiz (s.a.v):
اِنَّ اَصْدَقَ الْحَدِيثِ كِتَابُ اللهِ وَاَحْسَنَ الْهَدْىِ هَدْىُ مُحَمٍّ  “Sözün en doğrusu Allah’ın kitabı, yolun en güzeli de Muhammed (s.a.v)’in yoludur.” (Buhari; Müslim; Tac, c.1, sh. 44)
تَرَكْتُ فِيكُمْ اَمْرَيْنِ لَنْ تَضِلُّوا مَا تَمَسَّكْتُمْ بِهِمَا كِتَابَ اللّٰهِ وَسُنَّةَ رَسُولِ اللّ  
    “Size iki şey bıraktım. Bunlara sarıldığınız müddetçe asla sapıtmazsınız. Bunlar, Allah’ın kitabı Kur’an-ı Kerim ve Resulünün sünnetidir.” (İ. Malik, Kütübü Sitte, c. 1, sh. 179, No: 1)
    Ben, Allah'a muhtacım. Beni yaratan, yediren, içiren, gösteren, duyuran, sağlık veren, tek kelimeyle yaşatan, öldürecek olan, yarın ahirette diriltecek olan elbette Allah. Her şeyi bahşeden Allah.
    Benim sevdiğim, izinden gittiğim, Hayat prensibini tanıdığım, saydığım, itaat ettiğim başkası olabilir mi? Varsa (ki var) Akıllı bir insan olarak O'nu tanımayalım. Peki, nasıl tanıyacağım? Nasıl O'na teşekkür edeyim?
    Malum her şeyin bir ustası, gayesi, bir de kullanma tarifnamesi vardır. Mesela bir teyp alıyorsunuz, yanında bir de kullanma tarifnamesi veriyorlar. Tabii olarak siz o tarifnameye göre cihazınızı kullanıyorsunuz. Çünkü tarifnameyi, cihazı yapan usta hazırlamış. Çünkü en iyi yapan bilir. Tarifnameyi bir kenara itip gelişi güzel kullanmak istesek, cihazımızdan randıman alamayız. Randıman almak istiyorsak, tarifnameye uymak mecburiyetindeyiz. Öyle değil mi? Bir cihazın tarifnamesi olur da, bir cihaza firması, Ustası rahat kullanılsın diye kullanma tarifnamesi kor da, bu kadar güzel yaratılmış insanın tarifnamesi olmaz mı?
İnsanı en güzel biçimde yaratan, yarattıklarına karşı çok merhametli olan (öyle değil mi? Doğuyoruz, doğar doğmaz iki tane süt çeşmesi, tertemiz, evet diğer zamanlarda süt olmayan çeşmeden bizi rızıklandıran Rabbimiz) bizi yaratır da, bize tarifname göndermez mi?. Elbette gönderir ve göndermiştir de. KUR'AN ve PEYGAMBER evet insanın tarifnamesi, KUR’AN ve PEYGAMBER...
    Bu dünyaya niye geldik? Bizi kim yarattı? Neden yarattı? Nasıl yaşayacağız? İnsanlarla nasıl ilişki kuracağız? Neler bizim için faydalı? Neler bizim için zararlı? Neleri yiyeceğiz, neleri yemeyeceğiz? İnsanlarla anlaşamazsak, nasıl hüküm vereceğiz? Yani. "a" dan "z" ye kadar insanların hayatı ile tüm bilgileri içeren, insanın nasıl hareket etmesini gösteren, tarifname, KUR'AN ve PEYGAMBER...
    Demek insanın dahi:0 tarifnameye uyması lazım. Uymazsa ne olur? İnsan kendi ömründen ve hayatından randıman alamaz. İnsan bu dünyadan tatmin olamadan gider. Dünyası perişan, Ahireti ateş olur. Bugün gördüğünüz gibi insanlık huzursuz, insanlık kurtuluş arıyor. Bir sosyalizme, bir komünizme, bir kapitalizme, bir kemalizme, bir demokrasiye, ama bunlar kaç kişiyi mutlu edebiliyor? Bu günlerde sosyalist ülkelerin hali malum... Evet, insan kendisini yaratanın tarifnamesi olan, KUR'AN ve Peygamber’e dönmedikçe yaratanın istediği şekilde yaşamadıkça ilahi nizama dönmedikçe tatmin olamaz, olamaz, olamaz.
    Kur'an’ı, insanı yaratan göndermiş, yaratan bilmez mi? (Haşa), elbette bilir. O Kur'an, insanlığın hayat projesi insanlığın kurtuluş reçetesi, ölülerin değil, dirilerin kitabıdır. İnsanları zulümden kurtarıp huzurlu bir hayat yaşatacak Allah (c.c.) tarafından gönderilmiş bir nizamdır. Bir hayat nizamı... Yoksa sadece Allah ile aramızda bir vicdan ve ahiret işi değildir. Önce bizi yoktan var1 eden, Allah'ı (c.c.), Kitabı Kur'an'dan kısaca tanıyalım. Nasıl bir Allah'a inandığımızı bilelim ki inanmak bir şey ifade etsin. Allah (c.c.) vardır. O olmasaydı, hiç bir şey olmazdı. Varlığının başlangıcı ve sonu yoktur. Sonradan var olmuş hiç bir şeye benzemez. O'nun varlığı kendindendir. Asla başkasında değil... Bütün sıfatlarında tekdir. Eşi ve benzeri yoktur. Her şeyi bilen, her şeye gücü yeten, dilediğini yapan, gören, işiten kendine mahsus hal ile konuşan (ki Kur'an) onun kelamı, her şeyi var eden, her şeyi dilediğinde yok eden, yaratan, dünyada herkese acıyan, ahirette yalnız inananlara acıyandır. Bütün kâinatın mutlak ve hakiki sahibi, her türlü noksanlıktan uzak her çeşit hadiselerden selamette olan, yarattıklarını selamete çıkartan, doğmayan, doğrulmamış olan, kendine sığınanlara emniyet veren, bütün varlıkları gözetip koruyan, hakiki ve mutlak kuvvet ve üstünlük sahibi, emir ve fermanına karşı konulamayan, dilediğine zorla yaptırmaya muktedir olan, büyüklükte eşi olmayan, mağfiret eden, bağışlayan, çeşit çeşit nimetleri karşılıksız ihsan eden, rızıklandıran, dilediğine rızkı daraltan, dilediğine rızkı açan, alçaltan, yükselten, izzet veren, hamd ve senaya, övünmeye layık olan, ilmiyle her şeyin sayısını bilen, ölümden sonra dirilten, kendi zatında sıfatlarında, isimlerinde, kanunlarında, hükümlerinde ortağı ve benzeri olmayan Allah'u Zülcelal hiçbir şeye muhtaç değildir.
    Her şey, O'na muhtaçtır. Alametleri ile varlığı aşikâr olan, varlığıyla görünmeyen, kâinatı tek başına idare eden, istediğini istediği zaman toplayan, insanları kıyamet günü hesap için toplayan, çok sabırlı, mutlak sahibimiz, esirgeyen ve bağışlayandır. Merhameti çok, azabı da çetin olan, Allah (c.c.) dır O.
    Evet, istesek de istemesek de, Allah'a döneceğiz. Hem de malı, mülkü, makamı, rütbemizi bırakıp, Allah'a hesap vereceğiz. Kendimizi Allah'a hazırlayalım.
    Rabbimiz şöyle buyuruyor: "O insanlar sandılar mı ki, iman ettik demeleriyle bırakılacak, imtihana çekilmeyecekler.” (Ankebut Suresi, 2)
İnandık demekle iş bitmiyor, imtihanı başarmak gerekli. Basit dünyevi imtihanlar bile kolay kazanılmazken, ebedi hayat imtihanı kolay olur mu? Kendini aldatma.
    "Andolsun biz her ümmete Allah'a ibadet edin, tağuta tapmaktan kaçının diye tebliğ etmesi için bir peygamber göndermişizdir."(Nahl Suresi, 36)
Evet... İslam ve Müslüman bu. İşine gelmiyorsa inanmazsın. Çünkü dinde zorlama yoktur. Ama Müslümanım diyorsan böyle inanmak mecburiyetindesin. Allah'ın bizim ibadetimize ihtiyacı yok. Bizim ihtiyacımız var. Eğer Allah'ın istediği gibi olursak hem dünyamız, hem Ahiretimiz rahat olur. Rabbimiz inandıklarını söyleyen lakin indirdiği hükümlere göre hareket etmeyenlere ne diyor:
    "Şunları görmüyor musun? Kendilerinin sana indirilene ve senden önce indirilene inandıklarını sanıyorlar da, hakem olarak tağuta başvurmak istiyorlar. Oysa kendilerine onu inkâr etmeleri emredilmişti. Şeytan da onları iyice saptırmak istiyor." (Nisa Suresi,60)
    Evet, kardeşim, Rabbim bizi şeytanın saptırdığı kişilerden eylemesin ve kendilerini inandık sanıp, işlerinin çözümü için, tağuta, yani, kanun koyucu, hüküm koyucu olarak Allah'dan başkalarını tanıyanlardan etmesin. Evet, inandım demen; hatta birtakım ibadetler yapman, meseleyi halletmiyor. Tüm hayatında Allah'ın dinini uygulayacaksın. .
    Bunlar. Allah'ın ayetleridir. Tefsir kitaplarından araştır, oku. Dinimizin ilk emri okumak. Artık spor haberlerine kulak verdiğin kadar, Allah'ın haberlerine kulak yer. Başımıza gelenler hep bilmediğimizden oldu. Öğrenelim fırsat elimizde, çünkü şu an yaşıyoruz, yarın yaşamayabiliriz.
    "Bu Kur'an insanlara açık bir tebliğdir, bununla hem korkutulsunlar, hem Allah'ın tek bir ilah olduğunu bilsinler, hem de temiz akıl sahipleri düşünüp öğüt alsınlar."(İbrahim Suresi,52)
    Her gün birçok defa “La ilahe illallah" yani, Allah'tan başka ilâh yok dememize rağmen ilâhın ne manaya geldiğini bilmediğimizden, Allah'tan başka ilâhlara taparız da farkında olmayız. Onun için ne dediğimizi bilmemiz gerekir. Okumadan her hangi bir kâğıda imza atmayan sen, kelimeyi şehadeti söylemekle neyi tasdik ettiğini bilmelisin. Kelimeyi şehadet bir şeyler ifade ediyor. Bir anlamı var. Ben şahitlik ederim ki, Allah'tan başka ilah yok.Hz.Muhammed Mustafa(s.a.v)Allah’ın kulu ve son peygamberidir.
    İlâh: Isınılan, güvenilen, şiddetli bir sevgiyle yönelilen, aşırı özlem ve kulluk edilen, kendisine tapılan, sahip olan, itaat edilen, yüceltilen, sevgisine bağlanılan, besleyen, işleri düzene sokan, gözeten, idare eden, hükmeden, idare edip hükmetmekle beraber, idare edilenlerin itaat etmesi, boyun eğmesi gereken.
    Eşhedü: Şahitlik etmek, görmek, bir şeyin doğruluğuna inanmak, yemin etmek. Evet, Müslüman şehadet getirdiğinde şöyle diyor:
    Allah'a döneceksiniz, Allah'a mutlaka hesap vereceksiniz! Cennetin tadı ve güzel kokusu beş yüz senelik mesafeden duyulur. Dünya maişetini ahiret ameli ile talep edenler para karşılığı dini satanlar cennetin kokusunu duyamazlar.
    Kendimizi aldatmayalım, kendimize gelelim. Eğer bu dünyada kendimize gelemezsek, ateş bizi kendimize getirecek ve ahirette mutlaka o yüce Allah'a dönüp bu gerçekleri itiraf edeceğiz ve orada ki pişmanlık para etmeyecek.
    İslam, tüm insanlığın bir hürriyet fermanıdır. İnsanlığın kurtuluşu buna bağlıdır. İslam’a, Kur’an’a, Hz. Muhammed Mustafa(s.a.v)ya iman ve itaat edenler kurtulur.     Başka yol yok. Yeryüzünde kula kulluk etmekten kurtulup, bir tek Allah'a kulluk etme. Bu da ancak yalnız Allah’u Teâlâ’nın ilâhlığını ve âlemlerin Rabbi olduğunu ilan ile olur.
    Onun için, can bedendeyken kendimizi kontrol edelim. Kendimize gelelim. Uyanmanın vakti gelmedi mi?
    Allah’ın kâinatta koyduğu kanunlara, nasıl hareket etmek zorunluluğu var ise, hayatımız için gerekli olan ve bize peygamberiyle bildirdiği ne varsa, o emirlere de uymak, hem aklın, hem hayatın, hem de imanın gereğidir. İşte hayat budur. Hayat ki, o hayatı veren için yaşandığında hayattır ancak. Gayesinden uzaklaşan bir hayat, hedefsiz akan sular gibi, çöllerde kayboluyor, buhar olup uçuyor.
    Bu dünyada kimse de kalmıyor zaten. Biz Onun misafiriyiz dedik ya, gelen gidiyor, kimse kalmıyor, durmuyor. Getiren götürüyor. Giden gelmez, gelen gider. Ve bir gün sen de gideceksin. Gideceksin ama nasıl gittiğin önemli. Ellerin kelepçeli olarak mı gideceksin, yoksa ayaklarından sürüye sürüye mi götürüleceksin, ya da görevini yapmış aziz bir misafir olarak mı gideceksin? İşte mesele bu. Peki, niye seni yaratana kul olmuyorsun? O'na kul ol. Çünkü sonunda yine O'na döneceksin. O'na hesap vereceksin.
    0'ndan kork, başkasından korkma. Nihayet bu dünya geçici bir hayat, nasıl olsa sonumuz ölüm. Bu Allah'ın kanunu, var mı engelleyebileni, kimler öldü ve ölecek. Ne olur kendine gel, kime döneceğini iyi anla. Belki rütben, makamın, mevkiin, bunu anlamanı engelleyecek ama unutma o makam ebedi değil. Senden önce başkası oturuyordu gitti. Sen de gideceksin. Ölümü düşün. İslam’ı öğren. Tabii, Allah'ın istediği şekilde imanı bozan şeyleri öğren, dikkat et ve Rabbinin şu ayetlerini iyi dinle:
    "Biz sana Kur’an’ı insanlar için hak ile indirdik. Artık doğru yola gelirse, kendi menfaatinedir. Kim saparsa, ancak kendi zararına sapmış olur. Sen değilsin onların üzerine vekil." (Zümer Suresi, 41)
    "De ki; Ey nefislerine karşı haddi aşmış kullarım. Allah'ın rahmetinden ümidi kesmeyiniz. Çünkü Allah (şirk ve küfürden başka)  bütün günahları mağfiret buyurur. Şüphesiz ki, o, gafurdur, çok bağışlayıcıdır. Rahimdir, çok merhametlidir." (Zümer Suresi, 53)
    "O'nun için, başınıza azap gelip çatmadan (Tövbe edip) Rabbinize dönün. O'na halis ibadet edin, sonra kurtulamazsınız." (Zümer Suresi, 54)
    “Ey insanlar! Rabbinizden sakının ve öyle bir günün azabından korkun ki, baba çocuğundan bir şey ödeyemez. Çocuk da babasından bir şey ödeyecek değildir. Muhakkak ki Allah'ın vaadi haktır, olacaktır. O halde sakın dünya hayatı sizi aldatmasın ve sakın şeytan sizi Allah hakkında (O'nun yumuşak davranmasına mühlet vermesine güvendirerek) aldatmasın.” (Lokman Suresi, 33)
    "Cehennem kâfirler için, bir dönüş yeridir. Nice devirler boyunca içinde kalacaklar. Orada ne bir serinlik tadacaklar, ne de içilecek bir şey. Bir kaynar su ve irin içecekler. Bir ceza ki uygun (işledikleri amellere).Çünkü onlar hesaba çekileceklerini hiç ummuyorlardı. Ayetlerimizi de alabildiklerine yalanlamışlardı."(Nebe Suresi, 22-29)
    "Ateşte olanlar, cehennem bekçilerine diyecekler ki: Rabbinize dua edin, (hiç olmazsa) Bizden bir gün azabı hafifletsin. (Cehennem bekçileri ateşteki kâfirlere) şöyle derler: Size peygamberleriniz mucizelerle gelmediler mi? Onlar evet derler. O halde kendiniz yalvarın. Kâfirlerin yalvarıp yakarması ise, hep boşunadır." (Mü'min Suresi, 49-50)
    “İşte bu ayetler,bir öğüttür.Artık dileyen iman eder,öğüt alır.Rabbine giden bir yol tutar.” (Müzemmil Suresi, 18)
    Allah aşkına Muhammedî olalım, Ehl-i Sünnet vel Cemaatten ayrılmayalım. Şuurlu, vicdanlı, ahlaklı, faziletli, hikmetli, güçlü, vasıflı, âbid, zâhid, âdil, munsif, muhlis, muslih, sabırlı, edebli, kibar, nazik, mürüvvetli, görgülü, nezih Müslümanlar olalım.
    Dostumuzu düşmanımızı tanıyalım. İslam düşmanlarının, kafirlerin, müşriklerin, münafıkların Haçlıların el ele verdiği, İslam’a ve Müslümanlara maddi ve manevi her türlü hile ve desiseyi uygulayıp, Müslümanların birliğini, kardeşliğini, inancını, itikadını bozmak, vatanlarını işgal etmek, milli servetlerini sömürmek, kendilerine itaat eden, emirlerinden çıkmayan birçok haini de işbaşına getirerek Müslümanların uyanışına, dirilişine, birleşmesine, yeniden güçlenmesine engel olmak için harıl harıl çalışmakta, milyarlarca dolarda harcamakta.
    Onun için Ey Müslüman! Özüne dön. Kur’an’a sarıl. Allah’a ve Resulüne iteat et. Şerefli ecdadının emanetlerine sahip çık. Güneş balçıkla sıvanamaz. Başka çıkış yolu yok. Atalarımız boşuna söylememiş; Gâvurdan dost, domuzdan post olmaz.
                        
    Ebubekir TANRIKULU Hoca
    Kadiriyye-i Halisiyye-i Hayriyyenin
    Hadimül Fukarası