FİRAVUN RAMSES'İN EŞİ HZ.ASİYE KİMDİR?

    ASİYE'NİN HZ.MUSA'YA (A.S.) İMAN ETMESİ

    M.Ö 13. yüzyılda yaşamış Firavunun Müslüman eşi. Hz.Âsiye, Musa Aleyhisselâm’ın hayatının sebebidir. Hz. Musa’ya en büyük hizmetlerde bulunan, ona iman eden ilk kadın Müslüman, Cennetlik kadınların en büyüklerinden, şehit, veli, sultan...

    Hz. Asiye Binti Mezahim(r.anha)validemiz; Firavun Ramses’ in Hz. Mûsâ(a.s)’ya iman etmiş olan eşi. Kur’an-ı Kerîm’de ondan adı verilmeksizin “Firavun’ un karısı” diye söz edilmektedir. MÖ 13. yüzyılda yaşamıştır. (Kasas Suresi,9; Tahrîm Suresi,11)

    Kur’an’ı Kerimin övgüyle bahsedip, azim örneği olarak tanıttığı hanımlardan birisidir. Onun tevhid inancı o kadar derin ve etkileyiciydi ki asırlar ve çağlara hitap ederek, ebediyete kadar canlı kalacak Kur’an ayetleriyle birlikte inananlar için ölümsüz bir karakter haline getirmiştir. 

    Hz. Asiye(r.anha)validemiz gerek erkek, gerek kadın iman sahipleri için mükemmel bir örnektir.

    Hz. Asiye(r.anha) Yaşadığı dönemde Mısır’ın en ünlü kadını ve bu tarihî ülkenin zalim ve kan içici imparatoru FiravunRamses’in eşiydi. Bugün Firavun’un insanlık tarihine kendi adıyla geçen akıl almaz zulüm ve adaletsizliklerini bilmeyen, işitmeyen yoktur.

    Peygamber(s.a.v)Efendimiz ise “Firavun’ un eşi Âsiye” diyerek adını açıkça belirtmiştir. (Buhârî, “Enbiyâʾ”, 32, 46)

    Batılı kaynaklar bu ismin müfessirler tarafından verildiğini, Tevrat’ta geçen (Tekvîn, 41/45) ve Hz. Yûsuf’un eşinin adı olan Asenath’ın bozulmuş şekli olduğunu, Süryânî metinlerinde Yûsuf’un eşi Asyat şeklinde de adlandırıldığından İslâmî kaynaklara Süryânîce’den geçtiğini ileri sürmektedirler. (Horovitz, s. 86)

    Genelde Musa dönemi Firavun’un II. Ramses olduğu söylenir .Kur’ân’da sadece Musa ile Firavun hikâyesi anlatılır. Firavun Mısır krallarının unvanıdır. Nasıl Habeş krallarına Necâşî, Yemen krallarına Tubba‘, İran krallarına Kisrâ, Bizans krallarına Kayser veya Hirakl denir idiyse, Mısır krallarına da Firavun denilirdi Mısır Krallarına da Firavun denilir.

    Hz. Asiye(r.anha) Kimdir?

    Tarih ve tefsir kitaplarında ise Âsiye bint Müzâhim b. Ubeyd b. Reyyân b. Velîd diye zikredilmektedir. (Taberî, Târîh, I, 386; Sa‘lebî, s. 128)

    Amâlika kavminden veya Firavun’un amcasının kızı olduğu rivayeti yanında İsrâiloğulları’ndan olup Hz. Mûsâ(a.s)’nın kabilesine mensup ve onun halası olduğu da nakledilmektedir. (Kurtubî, XVIII, 203; Aynî, XIII, 47)

    Sosyal konumu; First Lady. Saray da yaşıyor. Hizmetçileri var. Devlet imkânlarından istediği gibi faydalanan, Mısır’ın Kraliçesi. Tarih sahnesine, Mûsâ’yı evlat edinmek istemesiyle girdi.

    Yüce Rabbimiz Kur’an’ında, inanan kadınlara Firavun’ un karısını örnek gösterdi. Örnek gösteren; Allah(c.c). Örnek gösterilen; Firavun’ un karısı Asiye.

    “Allah, inananlara Firavun’un karısını misal gösterir: O vakit o demişti ki: Ya Rab! Katında benim için Cennette bir ev yap!” (Tahrim Suresi, 11)

    Kur’an-ı Kerim özellikle Hz. Asiye annemizden bahsediyor... Sülalesinde hiç peygamber yok. Asiye Allah’ın en azılı düşmanı Ramses’in, Firavun’un karısı... Ne bir peygamber annesi ne bir peygamber kızı ne bir peygamber torunu… Üstelik de saltanat sahibi bir kadın… Hz. Meryem çok masum, temiz… Masumiyeti var. İffet abidesi, tertemiz Allah’a adanmış biri. Kur’an bunları sayıyor, annesi Meryem’i götürdü Allah’a adadı. Peki, Hz. Asiye... Zalim, despot bir diktatörün karısı... Bir sultan… Saray hanımı… Saltanat sahibi... Eli sıcak sudan soğuk suya değmeyen, istediği şeyi, istediği şekilde, istediği zamanda yaptırabilecek güce sahip bir kadın... Kur’an bundan bahsediyor.”

    Hz. Asiye’nin eşi Firavun… Değerli mücevherler, incilerle bezenmiş tacı, büyük bir saltanatı var. Rivayetlere göre başına taktığı ihtişamlı tacı ve iri gövdesi ile insanlara heybetli bir izlenim vermektedir. Tahtı yerden dört basamak yukarıdadır. Tahtının her bir yanı, vezirlerinin oturması ve kendisini ziyarete gelenlerin ağırlanması için güzel minderlerle, yumuşak halılarla döşenmiştir.

    Firavun herhangi birine seslendiği veya emir verdiği zaman, karşısındaki kişi başını ve gözlerini yere eğer, el pençe divan durur. Korku içinde söylediklerini dinlerlerdi. Bu korkuyla insanlar onu övmeye, kendisinde bulunmayan özellikleri ona atfetmeye başlamışlardı. Firavun, insanların kendisine böyle davrandıklarını gördükçe kendisini adeta bir ilah gibi hissetmiş ve buna onları inandırmaya başlamıştı...

    Şimdi, ayetlerle örnek gösterilen hanımı okuyalım:

    Firavun; Asiye’nin eşi. Dönemin Kralı. Ülkede ne diyorsa o oluyor. Kafasına göre kanunlar çıkarıyor. Halktan itaat istiyor, ceza hukuku belirliyor. Hükmünde kimseyi kendine ortak tanımıyor.

    Firavun bir gece uykusundan korku ve telaşla uyanır, yatağının kenarına oturur. Adeta ölüm sancısına tutulmuş gibi nefes alıp vermektedir. Firavun’un bu telaşlı hali Hz. Asiye’yi de uyandırır. Firavun derin düşüncelere dalmıştır; çünkü korkunç bir rüya görmüştür. 

    Rüyasında bir ateşin ortaya çıktığını, Mısır’ın bütün evlerini, saraylarını yakıp yıktığını, Mısır halkının tamamının yok edildiğini görür. Onlardan geriye hiçbir şey kalmadığını görmüştür. Bunları eşi Asiye’ye anlatır. Hemen sabahı bir kâhin bulup rüyasını anlatmaya karar verir.

    “Ey kâhin korkunç bir rüya gördüm. Hemen hemen her gece aynı rüyayı görüyorum, korku ve telaş içinde uyanıyorum.” deyince Kâhin: “Efendim İsrailoğulları arasında bir çocuk dünyaya gelecek. Bu çocuk hem sizin hem de halkınızın ve ailenizin yok olmasına sebep olacak.” şeklinde yorumlar.

    Bundan dolayı da korkusundan İsrailoğullarının kız çocuklarını diri bırakıp oğlan çocuklarını boğazlıyor.

    İleride Firavun’un rejimine karşı bir güç oluşturmamaları ve karşı koymamaları için onların çocukları boğazlanarak öldürülmüştü. Kız çocukları ise kendilerine ve ulusuna hizmet ederler, ayak işlerini görürler diye dokunulmamış ve sağ bırakılmışlardı.

    “Hani, oğullarınızı boğazlayıp kadınlarınızı bırakmak suretiyle size çok ağır bir işkence çektiren Firavun hanedanından sizleri kurtarmıştık. Bu, sizin için Rabbinizden çok büyük bin imtihandı.” (Bakara Suresi, 49)

    Firavun’un adamları, İsrailoğulları içerisinde hamile olan kadınlara eziyet etmeye başladılar. Öyle eziyet ediyorlardı ki, sonunda kadın, çocuğunu düşürüyordu. O sırada İsrailoğulları içerisinde bulunan yaşlılar ve ihtiyarlar; erkek çocuklarının öldürülmesi ve kadınların çeşitli işkencelere tabi tutulmasından dolayı, onlar arasında da ölümler hızlandı.

    Bunun üzerine Mısır’daki Kıptî liderler, İsrailoğulları içerisinde doğan erkek çocuklarının öldürülmesini ve ihtiyarların da ölüp gittiğini görünce, telaşa kapılarak hemen Firavun’un huzuruna çıkıp ona: “Sen, İsrailoğullarının küçük çocuklarını öldürüyorsun. Üstelik ölüm, onların içerisinde bulunan ihtiyarlar ve yaşlılar arasında da meydana gelmeye başladı. Yakında bizim dışımızda işleri yapacak hiçbir kimsenin kalmamasından ve bundan dolayı da bütün işlerin bizim üzerimize kalmasından korkuyoruz. Sen, onların erkek çocuklarını sağ bıraksan iyi olacak” dediler.

    Bunun üzerine Firavun, adamlarına; İsrailoğullarının erkek çocuklarının hepsinin helak olmaması için, doğan erkek çocuklarını, bir yıl öldürmelerini ve bir yıl da sağ bırakmalarını emretti.

    Ve Mûsâ (a.s) dünyaya geldi çocukların öldürüldüğü senenin içinde.

    Hz. Mûsâ (a.s)’ın annesinin, doğum yapacağı zaman yaklaştığında, Firavun’un yapmış olduğu zulmü gördüğünden dolayı kederi ve tasası daha da artmıştı. Bunun üzerine Yüce Allah, onun üzüntüsünü gidermek için ona, (ilham vasıtasıyla) korkmamasını ve üzülmemesini vahyetti. Çünkü doğacak olan bu çocuğun durumu; büyük olacak, Allah onu Firavun’ un tuzağından koruyacak ve daha sonra da onu peygamberlerinden kılacaktı. Hz. Musa(a.s)’nın annesi (kaynaklar isminin Jakobet, Arapça telaffuzla Yakubet olduğunu bildirmektedir.)

    Cenab-ı Hak Kur’an’ında:

    “1- Tâ, Sîn, Mîm.

    2- Bunlar, apaçık kitabın ayetleridir.

    3- Biz, sana Mûsâ ile Firavun kıssasını, iman edecek bir kavim için gerçek yönüyle anlatacağız.

    4- Gerçekten Firavun, ülkesinde zorbalığa kalkıştı. Ülkesinin halkını gruplara böldü. İçlerinden bir grubu eziyor, oğullarını boğazlatıyor, kadınlarını sağ bırakıyordu. O, gerçekten bozgunculardan biriydi.

    5- Biz ise yeryüzünde ezilenlere lütufta bulunalım, onları önderler yapalım, onları varisler kılalım, istiyorduk.

    6- O ezilenlere, yeryüzünde imkân verelim; Firavun’a, Haman’a ve askerlerine o sakındıkları şeyi, o ezilenlerin eliyle gösterelim, (istiyorduk.)

    7- Mûsâ’nın annesine şöyle ilham ettik: Çocuğu emzir. Başına bir şey gelmesinden korkunca da onu suya bırak. Sakın korkma ve üzülme. Biz, onu sana geri döndüreceğiz ve onu peygamberlerden kılacağız.

    8- Firavun ailesi, ileride kendilerine düşman ve üzüntü sebebi olacak yavruyu aldı. Şüphesiz Firavun, Haman ve askerleri suçlu insanlardı.

    9- Firavun’un hanımı: Bu yavru benim için de, senin için de göz nurudur. Onu öldürmeyin. Belki bize faydalı olur ya da onu evlât ediniriz, dedi. Onlar, işin farkında değillerdi.

    10- Mûsâ’nın annesinin gönlünde (evlâdından başka) hiçbir şey kalmadı. Eğer müminlerden olması için kalbine sabır vermeseydik, neredeyse Mûsâ’nın kendi çocuğu olduğunu açığa vuracaktı.

    11- Annesi, Mûsâ’nın kız kardeşine: Onu takip et, dedi. O da Mûsâ’yı uzaktan gözetledi. Firavun ve adamları işin farkında değillerdi.

    12- Biz, Mûsâ’nın (annesinden) önce sütanneleri emmesine engel olmuştuk. Bunun üzerine Mûsâ’nın kız kardeşi: Sizin için ona bakacak ve şefkatle davranacak bir aile göstereyim mi, dedi.

    13- Böylece biz, annesi sevinsin, üzülmesin ve Allah’ın vaadinin hak olduğunu bilsin diye Mûsâ’yı kendisine geri verdik. Fakat onların çoğu hakkı bilmezler.

    14- Mûsâ, ergenlik çağına erişip olgunlaşınca, ona hikmet ve ilim verdik. Biz, iyiliklerde bulunanları böyle mükâfatlandırırız.“ Buyuruyor. (Kasas Suresi, 1-14)

    Firavun’ un tüm önlemlerine rağmen Mûsâ’yı sarayda büyüttüren Allah’tır. Onu büyüten saray hanımefendisi Asiye sultan, daha sonra Mûsâ’nın getirdiklerine iman edecek ve elinin tersiyle, elinde olan imkânları itecek ve sonra… Sonrası çok önemli elbet; Allah, onu kıyamete kadar inanan kadınların önüne rol model olarak koyacaktı. 

    Asiye’nin imanı açığa çıkınca, Firavun, işkence seanslarına başlamıştı. Nöbetleşe işkence ediyor. İmandan döndürmek için akla hayale gelmedik yöntemler deniyordu. Dayanılmaz hal aldığında Asiye’nin dilinden şu cümleler dökülmüştü: “Allah, iman edenlere de Firavun’un karısını bir misal olarak verdi. Hani o: Ey Rabbim! Bana, katında, cennette bir ev yap, beni Firavun’dan ve onun amelinden, beni zalimler güruhundan kurtar, demişti.” (Tahrim Suresi, 11)

    Hz.Asiye(r.anha), Mûsâ (a.s)’ın asasını yere atma kıssasını duyduğunda, ona iman etmişti. Bunun üzerine Firavun, ona ağır işkence ve azap etti. Fakat o, imanından dönmedi. İşte bu hadise; -Firavun’un karısına zarar vermediği gibi- küfrün baskısının müminlere zarar veremeyeceğini gösteren hadiselerden biridir ki o, kâfirlerin en azılısının nikâhı altında idi. Ve neticede Allah’a imanı sayesinde nâim cennetlerine girdi.

    Zaten Asiye şöyle dua ediyordu: “Ey Rabbim! Sana yakın olanların derecelerinin en yücesinde, rahmetine yakın olacak şekilde bana bir ev yap, beni Firavun’un bizzat kendisinden ve ondan sadır olacak şer amellerden kurtar, beni o zalimler güruhu Kıptî kâfirlerden kurtar.”

    Katâde(r.a) şöyle dedi: “Firavun, dünyanın en mütekebbiri ve en kâfiri idi. Vallahi, hanımı Rabbine itaat edince kocasının kâfirliği ona asla zarar veremedi. Bunun hikmeti şudur: Bilsinler ki şüphesiz Allah, adaletle hükmeder, herkesi ancak kendi günahı ile cezalandırır.”

    İbni Cerir de şöyle dedi: “Firavun’un karısına güneş altında işkence yapılırdı. İnsanlar, yanından ayrıldıkları zaman melekler, kanatlarıyla gölge yaparlardı. Cennetteki evini görürdü. Bu ayet-i kerime, Firavun’un karısının Allah’a, öldükten sonra dirilmeye, cennete, cehenneme, salih amelin cennete götüren yol, kötü amelin de cehennem ateşine girmenin sebebi olduğuna sıdk ile iman ettiğine delildir. Yüce Allah, Asiye’nin duasını kabul ederek kendisine ‘Başını yukarı kaldır’ diye vahyetti. Başını kaldıran Asiye, imanının, direncinin, sabrının, Firavuna boyun eğmemenin karşılığı olarak cennette kendisine verilen köşkünü gördü ve gülümsedi. Firavun şaşkın. Azap içinde gülümsüyor, diyerek ‘Deliye bakınız!’ diye bağırmıştı. Kimin deli olduğunu er geç anlayacak; ama bu anlamak, ona fayda vermeyecekti.”

    Ayeti tekrar okuyalım: “Allah, iman edenlere de Firavun’un karısını bir misal olarak verdi. Hani o: Ey Rabbim! Bana, katında, cennette bir ev yap, beni Firavun’dan ve onun amelinden kurtar, beni zalimler güruhundan kurtar, demişti.” (Tahrim Suresi, 11)

    Firavun da Bâbil kralı Nemrud gibi hem tanrılık iddiasında bulunuyor, hem de halkın duygularını sömürerek geleneksel put inancını korumaya çalışıyordu.

    Halkın geri kalmışlık ve cehaletinden faydalanan Firavun, sadece ilahlık iddiasında bulunmakla kalmadı, işi daha da ileri götürerek “ilahların ilahı” olduğunu söyledi. O azgın kafir Firavun halkına:“İşte ben, sizin en yüce rabbinizim!” (Naziat Suresi, 24)

    Firavun’un böyle aşağılık ve kötü bir insan olmasına karşı, karısı Âsiye âdeta temizlik, dürüstlük, iffet ve asalet timsaliydi. Halk, onun kocasının korkusundan rahat bir nefes alamaz ve geceleri dahi rahat uyuyamazken o, Allah’a tam bir inanç ve kendine güvenle yaşamını sürdürüyor, Firavun’un hemen yanı başında yaşıyor olmasından zerrece etkilenip dehşete kapılmıyordu.

    Kıyamete kadar inanan kadınlara örnek olmak… Yüce Allah tarafından “Rızamı istiyorsanız şayet” diyerek işaret edilen olmak… Ve sonra, Son Elçi Hz. Muhammed (s.a.v) tarafından taltif alması… Ve Allah’ın izniyle müjdelenmesi… Şöyle buyurmuştu Peygamberimiz(s.a.v): “Cennet kadınlarının en üstünleri; Hatice Binti Huveylid, Fatıma Binti Muhammed, Meryem Binti İmran, Firavun’un zevcesi Âsiye Binti Muzahim’dir.” (Ahmed B. Hanbel, Müsned, c.1, s.36; Hakim, Müstedrek, c.2, s.594)

    Bunların en üstünüyse Fâtıma’dır.”Niçindi bu? İman edip sebat ettiği için, İman edip sabrı kuşandığı için, İmanında sadıklardan olduğu için, Allah’tan başka kanun koyucuların kanunlarını reddettiği için, Allah’tan başkasına boyun eğmediği, itaat etmediği için, İşkenceler karşısında yalnızca Allah’a sığınıp O’na tevekkül ettiği için, Zulme “Hayır!” diyerek rıza göstermediği için, “Yaratmak nasıl ki Allah’a aitse yönetmek te O’nun hakkıdır ve yalnızca O’na aittir” dediği için, Kendisi ile Rabbi arasına giren kariyer, makam, köşk ne varsa elinin tersiyle itip “Bana Allah yeter” dediği için…

    Kişiliğin gelişmesi, insanî vazifelerin bilincinde olma ve Allah’a iman, bir kadını öyle bir mevkiye yükseltiyor ki, Firavun’un evinde yaşadığı halde, cennet köşklerinin sakini oluyor ve dünyanın en seçkin dört kadınından biri olma makamına ulaşıyor.

    Sana örnek gösterilmiş ey bu çağda iman iddiasında bulunan kadın!

    Bu nasıl bir makamdır? Bu nasıl bir mevkidir? Allah katından örnek gösterilmek…

    Niçin? Çağa Asiye ol, diye. Safını netleştir diye. O görevini yapıp gitti; şimdi, sıranın sende olduğunu bil, diye. Dinine engel olan eşin varsa, O örnektir, Çağın Firavunu karşına dikildiyse, o örnektir, Dünyalıklar makam, mevki, şatafat karşına dikildiyse O örnektir… Çağa Asiye olmak, şimdi senin görevindir. Bu nedenle Yüce Rabbimiz “Allah, iman edenlere de Firavun’ un karısını bir misal olarak verdi” demişti.

    Kur’an-ı Kerîm’de Asiye’den, Hz. Mûsâ’nın dünyaya geldikten sonra Firavun’ un sarayına intikalinde oynadığı rol ve onun getirdiği dini kabul etmesi dolayısıyla bahsedilmektedir. 

    Firavun zamanında bir gün müneccimler ve kâhinler, Firavun’un bir rüyası üzerine, Beni İsrail’den bir erkek çocuk doğacağını ve bu çocuğun onun saltanatını sona erdireceğini haber verirler. Bunun üzerine Firavun, Beni İsrail’in doğacak tüm erkek çocuklarının katlini emreder. (Kasas Suresi,4.) Ancak Mûsâ’nın annesine de çocuğun başına bir şey gelmesinden korktuğu takdirde onu bir sandık içinde denize bırakması bildirilmiştir. (Kasas Suresi,7)

    Hz.Âsiye, bir lahza olsun kocasının işlediği zulüm ve haksızlıkları hoş karşılamadı, bir defa olsun onun safında yer almadı. Erkek çocuk doğururlar da büyüyünce onun yaptığı zulüm ve haksızlıklara karşı çıkarlar korkusuyla, Yâkup soyunun hamile kadınlarının karnını deşip bebeklerini diri diri parçalayan kan içici kocasının bu vahşiliklerine karşı bir kez bile lâkayt davranmadı.

    İşte bu sıfata hâiz bulunan Mısır’ın bir numaralı kadını Âsiye, saraydaki odasında oturduğu bir sırada Nil nehrinin ortasında yuvarlana yuvarlana sulara batıp çıkan bir sandık görünce saray muhafızları ve nedimelerine, gidip o sandığın içine bakmalarını emretti…

    Görevliler, bir süre sonra gelerek, sandığın içinde güzel bir oğlan çocuğu bulunduğunu söylediler. Gelecekte Allah’ın peygamberi olacak ve Firavun’un saltanatını yerin dibine geçirecek olan İmran oğlu Musa’ydı bu…

    Bebeği alıp Âsiye’ye getirdiler…

    Âsiye bunun nur topu gibi bir oğlan çocuğu olduğunu görür görmez, zavallı annesinin onu, Firavun’un korkusuyla Nil’e bıraktığını anlamıştı. Bu nedenle, bu çocuğu evlâtlık olarak yanına almaya ve onu bizzat büyütüp yetiştirmeye karar verdi. Ne pahasına olursa olsun bunu yapacaktı, ne olacaksa varsın olsundu!…

    Firavun içeriye girip de çocuğu görünce yüreğine bir korku düştü; gelecekte ne olur ne olmaz endişesiyle, derhal öldürülmesini emretti. Fakat Âsiye var gücüyle karşı çıktı ona:

    “Firavun’un karısı dedi ki: Benim için de senin için de bir göz aydınlığıdır o; onu öldürmeyin; umulur ki bize yararı dokunur, yahut onu evlât ediniriz.…”(Kasas Suresi , 9)

    Firavun razı olmuştu. Onun da izniyle Musa artık sarayda kaldı ve bizzat kraliçe tarafından, onun özel sevgi ve ihtimamıyla büyümeye başladı.

    İbnü’l Arabî, Fusûsü’lHikem’inde Musa’nın hakikaten Asiye’nin göz nuru olduğunu, zira istidadında bilkuvve mevcut olan kemalatın, Musa’nın nübüvveti ile açığa çıktığını söyler. (Fusûsü’l Hikem Cilt 4)

    Hz. Asiye’nin, sarayına getirilen Musa ile yakından ilgilendiği, onu yetiştirdiği rivayet edilir. Musa yetişkinliğe eriştiğinde saraydan ayrılır ve bir zaman sonra, aldığı ilâhi emirler tebliğ etmekle görevli olarak saraya geri döner. Geri döndüğünde ona ilk inananlardan birinin Asiye olduğu rivayet edilir. 

    İslâmî kaynaklarda Asiye’nin iman edişiyle ilgili iki farklı rivayet vardır. Bir rivayete göre, Firavun’ un kızının saçlarını tarayan kadın Allah’a iman ettiği ortaya çıkınca fırına atılarak yakılmıştır. Bu kadının ruhunun melekler tarafından semaya çıkarıldığını gören Âsiye de Allah’a iman edip Hz. Mûsâ(a.s)’nın peygamberliğini tasdik etmiştir. (İbnü’l-Esîr, I, 184)

    Diğer rivayete göre ise Mûsâ(a.s) ile sihirbazlar arasındaki mücadelede Mûsâ(a.s)’nın galip geldiğini duyunca, “Mûsâ’nın ve Hârûn’un rabbine iman ettim” diyerek hak dini kabul etmiştir. (Taberî, Tefsîr, XXVIII, 110; Aynî, XIII, 47)

    Musa, peygamberlik makamına vardığında ve daha ileride de belirteceğimiz gibi, tekrar Mısır’a dönüp Firavun ve onun putperest kavmine tebliğde bulunduğunda, Âsiye derhal ona uyarak Rabb’ul-Âlemîn’e iman getirdi, ancak, imanını Firavun’dan gizledi.

    Hz.Asiye, yıllarca gizliden gizliye Allah’u Teâlâ’ya ibadet ediyor ve Musa’nın kılavuzluğuyla imanını gizliyor ve koruyordu. 

    İbnü’l Arabî, Tefsir-i Tevilat’ında, Asiye’yi, ‘yakin nuruyla ve sekineyle bilen mutmain nefs’ olarak nitelendirir. Tevilat’ta anlatıldığı üzere, Firavun’un ailesi Musa’nın içinde bulunduğu sandığı deniz kenarından alır, fakat bir türlü açamazlar. Sonunda sandığı açan Asiye olur, çünkü sandığın içinde bir nur olduğunu görmüş ve o nuru sevmiştir.(İbn’ül Arabî, Tefsir-i Kebir ve Tevilat Cilt. 2)

    İbn Arabî, Fusûsü’lHikem’inde, Allah Teâlâ’nın Asiye’yi kemal-i insani için halk ettiğini belirtir ve Hz. Muhammed’in, Asiye ve Meryem binti İmran’ın kemale ulaştıklarından haber veren hadisine işarette bulunur. Sözü edilen hadis şu şekildedir: “Erkeklerden birçokları kâmil oldu. Ve kadınlardan ancak İmran’ın kızı Meryem ve Firavun’un zevcesi Asiye ve Muhammed’in kerimeleri Fatıma ve Huveylid’in kerimesi Hadice’dir” 

    Ama bu, böyle devam etmedi ve günün birinde sırrı açığa çıktı. Kocası Firavun yıkılmış, öfkesinden âdeta çılgına dönmüştü. Firavun, önce kraliçeyi inancından vazgeçirmeye çalıştı; onu caydırabilmek için her yolu denedi, her hileye başvurdu.

    Bazen tehdit ediyor, bazen tatlı laflar ve boş vaatlerle onu kandırmaya çalışıyordu. Ancak bütün bunlar boşunaydı. Hz. Asiye, bütün varlığıyla Allah’a inanmıştı bir kez… Nil’in getirdiği ve kendi elleriyle büyütüp yetiştirdiği o çocuğu peygamberlik makamına ulaştıran ve en büyük mucizesi olan “ışıl ışıl parlayan bembeyaz elleri” ve mâlumasâsıyla, onu, Firavun ve putperest kavmini hidayet etmekle görevlendiren Allah’a…

    Hz.Asiye’nin benliğinde kâinatı yaratan, dağları, ovaları, denizleri, dereleri, tepeleri, ormanları… kısacası her şeyi yoktan var eden, yerin ve göğün sahibi Allah Tealâ’ya iman ve Musa’nın söylediklerine karşı tam bir inançtan başka bir şey yoktu. Ne Firavun’dan zerrece korkup ürküyor, ne de bu cellat ruhlu dinsiz katilin eşi ve koca Nil’in yegâne kraliçesi olduğuna seviniyordu…

    Zihni sadece bir şeyle meşguldü onun: Firavun’un hidayet bulması ve bu cani ruhlu hayvanın günün birinde adam olması!… Onun da kendisi gibi yegâne ilâh olan Allah Tealâ’ya inanarak sığınmasız zavallı halka zulüm ve işkence etmekten ve milleti yok oluşa sürüklemekten vazgeçmesini istiyordu. Ne var ki Firavun, artık dönüşü olmayan bir yoldaydı.

    İlahlık iddiasına kalkışan, hem de “ilahların ilahı” olduğunu öne sürerek kendisinden daha üstün hiçbir şey kabul etmeyen Firavun gibi birinin, Musa’nın buyruğuna boyun eğip ilahlık iddiasından vazgeçmesi ve sıradan bir insan gibi; “Allah’ım, beni affet!” demesi mümkün olabilir miydi acaba?!

    Sonunda Firavun, Hz.Asiye’ye, ya Allah’a, ya da ona iman etmesini önerdi. İkisinden birini açıkça tercih ve ilan edecekti: Ya Musa’nın sözlerine inanacak, onu izleyecek ve Allah’a iman etmek suretiyle her türlü işkence ve kötü hadiseye karşı kendisini hazırlayacaktı; ya da tıpkı geçmişteki gibi bütün haşmet ve şatafatıyla Nil’in kraliçesi ve Mısır’ın en ünlü kadını olarak kalacak ve putlara tapınmayı kabullenerek, Firavun’u “ilahların ilahı” olarak benimseyecekti!

    Doğru ve hak inancından vazgeçmeyeceğini bildirdi Firavun’a… Musa’nın getirdiği mucizeleri görerek bütün kalbiyle âlemlerin rabbi Allah’a inanmış bulunan ve Firavun’un alabildiğine zâlim, aşağılık, keyfine düşkün olduğunu anlamış bulunan ferasetli ve cesur Âsiye, Firavun’un kendisi gibi günün birinde zeval bulup yokluğa karışacak olan sarayında görünüşte görkemli, gerçekte ise zelil ve aşağılık bir müreffeh hayat sürdürmektense Allah Tealâ’nın indindekine rıza göstermeyi, kalıcı ve sonsuz olan ilâhî rızayı geçici ve iğrenç olan nefsânî rahata tercih etmeyi yeğ buldu.

    Asiye aynı zamanda her insanın içinde potansiyel olarak varolan bir haldir. Peki, bu hal ne zaman tetiklenir de, zalim ve ilâhlık iddiasında bulunan Firavun’a karşı Hakk bildiğini savunan ‘Asiye’ oluruz? Kime ‘Asiye’ denir? ‘Asiye’ olmak nedir? Tüm bu açıklamalardan hareketle diyebiliriz ki, Asiye hali kâmil bir haldir ve nutk-u ilâhi ile nutk edebilen ‘er’ kişi halidir. İlâhlık iddiasında bulunan, azmış ve bozguncu Firavun’ın karşısına iradesiyle dikilebilen, zulüm altında olsa da Hakk bildiğinden sapmayan, Hakk bildiğini canı pahasına ifade edecek cesaret ve iradeyi kendinde toplayabilen bir insanın halidir. Nihayetinde de Hakk bildiği için canını veren, şehid olanın halidir. Ayrıca bir mânâda, aklın, yasanın, iradenin ve adaletin temsilcisi olan Hz. Musa’nın hayatını kurtararak onun canlı kalmasını, yani dirimliliğini sağlayan, ona inanan ve bu inancından ötürü canını verebilen haldir. Ve Rabbinden, yalnızca Rabbinin yanında bir yer; Firavundan ve kötü işlerinden korunma; zalimler topluluğundan kurtarılış istemesiyle, inananlara misal olarak gösterilen haldir.Hz. Asiye, Allah’a imanı ve Musa’ya inanmayı tercih etti.

    Bu yolda her şeyi göze almış; canı pahasına da olsa Rabbine itaat yolunda zalim Firavun’a âsi olmaya azmetmişti… Âsiye’yi inancından vazgeçiremeyeceğini anlayan Firavun, sonunda onun çarmıha gerilmesini emretti. Âsiye’yi çarmıha gerdikten sonra başını büyük bir taşla ezerek öldürdüler…

    Hz. Asiye(r.anha)’nin Vefatı

    Hz. Asiye'nin iman ve İbadetini gizlemesi uzun süre devam etti. Bardağı taşıran son damla Firavun'un, Hazakiyel'in hanımını idam ettirmesi oldu. Asiye sarayın penceresinden olup bitenleri ve idam olayını gözlüyordu. Ona nasıl işkence edildiğini ve nasıl öldürüldüğünü dehşetle takip etmişti.

    Hazakiyel'in hanımı Maşite sultan ve çocukları öldürüldüğü sırada Hz. Asiye, meleklerin gelip onun ruhunu nasıl aldıklarını, o sırada ona ne gibi ikramlarda bulunarak göklere çıkardıklarını görmüş ve Allah'a imanı güçlenmiş, bağlılığı artmıştı. O, Melekleri temaşa ederken girdiği manevi âlemde bulunduğu sırada kocası Firavun ansızın odaya girdi ve Hazakiyel'in hanımının haberini ve ona yaptığı işkenceleri anlatmaya başladı. Sözünü bitirdikten sonra Asiye:"Yazıklar olsun! Yuh olsan sana ey Firavun! Allah'a karşı gelmeye nasıl cesaret ediyorsun, inanmışlara işkenceyi nasıl reva görüyor-sun?" diye çıkıştı. Hiç ummadığı ve beklemediği bu söz karşısında Firavun:" Az önce işkence ile öldürdüğümüz kadına gelen cinnet galiba sana da gelmiş. dedi. 

    Hz. Asiye:"Hayır! Dedi. Ne ona cinnet geldi ve ne de bana. Şunu bil ki ben, senin de, benim de, alemlerin de Rabbi olan Allah'a iman ettim."  Firavun, Hz. Asiye'nin annesini yani kayın validesini çağırarak,"Kızlarımın berberi dadısı gibi kızın Asiye de delirmiş." dedi. Sonra da Asiye'ye :"Ya Musa'nın ilahına küfreder, onu tanımazsın, ya da işkenceler altında can verirsin." dedi.

    Firavun odadan çıkıp gidince annesi yaklaştı ve kızını Firavun'un dediğini yapması için iknaya çalıştı. Hz. Asiye diretti ve :"Ey anne! Eğer istediğin şey, benim Allah'a karşı gelmem ve O'na küfretmem ise bu asla olmaz", dedi. 

    Hanımının kesin kararını duyan ve deliye dönen Firavun'un emri ile Hz. Asiye cellatlarının gözünün önünde işkenceyle can verirken Allah’a yalvarıyor, O’nu zikrediyordu. Kur’an-ı Kerim, onun işkence sırasındaki o dayanılmaz durumuna işaretle şöyle buyurur:

    “Allah, imanı tam olanlara Firavun’un karısını örnek verir; O son anında:“Rabbim! Benim için yanında cennette bir ev yap, beni Firavun’dan ve onun kötülüklerinden kurtar, beni şu zalimler topluluğundan kurtar!” (Tahrîm Suresi,11) diye dua etmiş, bunun üzerine kaya parçası altında ezilmeden önce Allah ruhunu kabzetmiştir. (Taberî, Tefsîr, XXVIII, 110; Aynî, XIII, 47).

    Evet… Asiye, Firavun’un işkencecilerinin dayanılmaz işkenceleri altında acıyla can verdi; fakat adı, yeryüzü durdukça, dünya tarihinde ve biz Müslümanların biricik kitabı Kur’an-ı Kerim’de, “dünyanın gelmiş geçmiş emsalsiz ve en büyük kadınlarından biri” olarak bâki kalıp, ölümsüzleşti.

    Allah’ın varlığına ve birliğine, Hz. Mûsâ(a.s)’nın nübüvvetine inanan, bu uğurda işkencelere mâruz kalan Hz.Âsiye, Kur’ân-ı Kerîm’de inananlara iman ve kararlılık örneği olarak zikredilmiştir. Hadislerde de Âsiye’den övgüyle söz edilmiş ve Hz. Meryem(r.anha)’le birlikte o da en yüksek kemale ermiş bir kadın olarak gösterilmiştir. (Buhârî, “Enbiyâʾ”, 32, 46; “Feżâʾilüaṣḥâbi’n-nebî”, 30; “Eṭʿime”, 25; Müslim, “Feżâʾilü’ṣ-ṣaḥâbe”, 70; Tirmizî, “Eṭʿime”, 31; İbn Mâce, “Eṭʿime”, 14; Müsned, IV, 394, 409)

    İbn Abbas'tan gelen bir rivayete göre de, dininden dönmesi için Hz. Asiye'ye işkence edildiği sırada Hz. Musa (a.s) oradan geçiyordu. Hz. Asiye, parmağı ile işaret ederek durumundan şikâyette bulundu. Hz. Musa(a.s) azabının hafifletilmesi için Allah'a dua etti. Bundan sonra Allah'a kavuştuğu ana kadar ızdırap duymadı. Hz. Asiye(r.anha) Allah'tan en son şu dilekte bulundu: "Ya Rab! Katında benim için bir ev yap!" (Tahrim Suresi,11) Allah duasını kabul ederek kendisine: "Başını yukarı kaldır!" diye vahyetti. Başını kaldırınca Cennet'te kendisi için inciden yapılmış evi (sarayı) gördü ve hemen gülümsedi. Firavun onun güldüğünü görünce: "Azap içinde gülen deliye bakınız!" diye bağırdı". (et-Taberi, Tefsir, XXIII, 130-31; XVIII, 171; XXX, 179; İbnu'l-Cevzi, Tefsir, VIII, 314 v.cl.; İbn Kesir, Tefsir, VII, 63 v.d.; îbnKesir, el-Bidaye, II, 59 v.d.)

    Bazı haberlere göre Hz. Asiye(r.anha) Cennet'te Peygamber (s.a.v)'in eşleri arasına girecektir. Allah, İmran kızı Meryem’i, Firavun’ un hanımı Asiye’yi ve Musa’nın kız kardeşi Gülsüm’ü Cennette bana zevce olarak vermeyi hükmeyledi.” (Taberânî, el-Mu'cemü'l-kebir, 8/258.Abdullah Aydemir, Peygamberler Tarihi.)

    Bu övgüler dolayısıyla Hz.Asiye’nin peygamber değil büyük bir veli, tıpkı Hz. Meryem, Hz. Hacer, Hz. Havva, Hz. Hatice, Hz.Aişe, Hz. Fatma (r.anha) gibi. Rabbim cümlemizi onlara layık Müslüman evlat eylesin. Âmin.

    Firavun’un karısının duası ve tavrı; dünya değerlerini hem de en göz alıcılarını elinin tersi ile itip Allah katındaki kalıcı değerlere yönelmesinin güzel bir örneğidir. O bir kadının arzulayabileceği her şeyi bulabildiği Firavun sarayında yaşıyordu. Fakat imanı sayesinde bütün bunları ayakları altına almıştı. Geniş ve güçlü bir devlette tek başına kalmıştı. Hâlbuki kadın toplumun baskısı karşısında daha duyarlıdır ve daha çok etkilenir. Fakat bu kadın tek başına bütün baskılara rağmen başını göğe kaldırmıştı. O, Firavun ve onun zulmüne asi olmakla Allah’a boyun eğip kulluğunu kanıtlamış bizlere örnek olmuştu.

    Firavun’ un karısı Asiye… Zulüm ve inkâr karşısında dik duruşun sembolü… Kadın olarak narin ve naif bir yapıda olmasına rağmen, en yakını yani kocası olan Firavun’ un zulmüne karşı dimdik durabilmişti. Kalabalıklar içinde yalnız olsa da o, Rabbi’ni tercih etmişti. Önüne dünyanın bütün nimetleri serilmesine rağmen o yalnızca “cennette bir ev”e talip olmuştu. Ve Rabbi katında sayısız erkekten daha üstün bir konuma çıkmıştı. Böylece Allah (c.c) bize katında makbul bir konumda olmanın yolunun Hz. Asiye(r.anha) gibi zulme karşı dimdik durmaktan ve imanda samimi olmaktan geçtiğini göstermiştir. Örnek bir İslam kadını, Hz Asiye ve diğer övülen mümin kadınlar gibi olmalıdır.

    BİBLİYOGRAFYA
    Müsned, IV, 394-409; Buhârî, “Enbiyâʾ”, 32, 46, “Feżâʾilüaṣḥâbi’n-nebî”, 30, “Eṭʿime”, 25; Müslim, “Feżâʾilü’ṣ-ṣaḥâbe”, 70; İbn Mâce, “Eṭʿime”, 14; Tirmizî, “Eṭʿime”, 31; Taberî, Târîḫ (Ebü’l-Fazl), I, 386; a.mlf.,Tefsîr, XX, 21; XXVIII, 110; Sa‘lebî, ʿArâʾisü’l-mecâlis, Kahire 1301, s. 127-128; İbnü’l-Esîr, el-Kâmil, I, 184-185; Kurtubî, Tefsîr, XVIII, 202-203; İbn Kesîr, el-Bidâye, I, 239; II, 59-62; Aynî, ʿUmdetü’l-ḳārî, Kahire 1392/1972, XIII, 47-48; Âlûsî, Rûḥu’l-meʿânî, XXVIII, 165; J. Horovitz, KoranischeUntersuchungen, Berlin 1926, s. 86; C. C. Castillo, Asiya, mujer del Faraón, en la TradicionMusulmana”, QuadernidiStudi Arabi, sy. 5-6, Venezia 1987-1988, s. 131-152; Ö. Rıza Doğrul – İ. Hakkı İzmirli, “Âsiye”, İTA, I, 550-551; A. J. Wensinck, “Âsiye”, İA, I, 675-676; a.mlf., “Āsiya”, EI2 (Fr.), I, 731-732; İhsân İlâhî Rânâ, “Âsiye”, UDMİ, I, 122-123.