Mektebi Derviş İlim, İrfan, Kültür ve Meşreb-i Kadiri Halisiye Kolu

Ebubekir Tanrıkulu

Diyanet İşleri Başkanlığı

Emekli Uzmanı

KUDÜS.MESCİD-İ AKSA-1-

Elhamdulillâhi Rabbil âlemin Vessalâtü vesselâmü alâ Rasûlinâ Muhammedin ve alâ âlihî ve eshâbihi ecmeîn.

"Âlemlerin Rabbi, Rahman, Rahim, Din Günü'nün sahibi ve mutasarrıfı olan Allah'a hamd olsun. Ey Rabbimiz! Yalnız sana ibadet ederiz, yalnız senden yardım isteriz. Bizi doğru yola, ken-dilerine nimet verdiklerinin yoluna ilet; gazaba uğrayanlarınkine, sapıklarınkine değil."Amin.

Kudüs'de yer alan Mescid-i Aksa zaman zaman Kubbet üs Sahra ile karıştırılır. Cami müslümanların ilk kıblesidir. Türkçesi en uzak mescit'dir.

Mescid-i Aksa yada El-Mescidü'l-Aksa, Kudüs'te Süleyman mabedinin bulunduğu yere kurulan cami. Mescid-i Aksa, Arapça'da "en uzak cami" anlamına gelmektedir. Hicret'in ikinci yılından sonra Kabe'nin kıble olarak kabul edilmesiyle, tüm Müslümanlar namazlarını Mescid-i Aksa yerine Kabe'ye dönerek kılmaya başlamışlardır.

Şimdilerde Mescid-i Aksa, eski Süleyman mabedinin güneyindeki camiye denilmektedir. Cami Haçlı Seferleri'nin başlamasıyla Müslümanlarla Hıristiyanlar arasında birkaç kez el değiştirdikten sonra 1967 yılında İsrail'in işgaline girmiştir.

Mescidi Aksa'yı ilk inşa eden kişi Hz. Süleyman (a.s.)'dır.

Kur'an-ı Kerim'in Sebe suresinin 14. ayeti kerimesinin tefsiriyle ilgili olarak verilen bilgiler de buna delalet etmektedir. Bu ayeti kerime de şöyle buyurulur: "Süleyman'ın ölümüne hükmettiğimizde, onun ölümünü, bastonunu yiyen ağaç kurdundan başka onlara gösteren olmadı. Böylece o yere yıkılınca, anlaşıldı ki cinler eğer gaybı biliyor olsalardı aşağılayıcı azabın içinde kalmazlardı." Bu ayetin tefsirinde şu bilgiler verilir: Süleyman (a.s.) Mescidi Aksa'nın inşasında cinlerden de yararlandı. Bu inşaat işinde insanların yapmaya güç yetiremeyecekleri zor işleri cinler yapıyorlardı. Ancak Süleyman (a.s.) bir gün mihrabında asasına dayanmış halde ibadet ederken öldü. Cinler onun ibadet ettiğini sanarak işlerini yapmaya devam ettiler. Sonuçta Süleyman (a.s.)'ın asasını içten güve yedi ve asa kırılınca onun cesedi de yere düştü. Böylece öldüğü anlaşıldı.

Mescidi Aksa'nın İslam'daki müstesna yerinin bir sebebi de Resulullah (S.A.V.)'in isra ve miraç mekanı olmasıdır. Yüce Allah, İsra suresinin birinci ayetinde Mescidi Aksa'yı adıyla anarak şöyle buyurur: "Kulunu, kendisine birtakım ayetlerimizi göstermek için bir gece Mescidi Haram'dan çevresini mübarek kıldığımız Mescidi Aksa'ya yürütenin şanı pek yücedir. Şüphesiz o duyandır, görendir." Burada dikkat edilirse Mescidi Aksa'dan "çevresini mübarek kıldığımız" şeklinde söz edilmektedir. Mescidi Aksa'nın çevresi ise başta Kudüs sonra diğer Filistin topraklarıdır.

Resulullah (s.a.s.)'ın miraca yükseltildiği sırada Kudüs'te bugünkü şekliyle bir cami yoktu. Ancak Hz. Süleyman (a.s.) tarafından inşa edilmiş ve daha sonra yıkıma maruz kalıp yenilenmiş olan Mescidi Aksa'nın kalıntıları vardı ve burası da Beyti Makdis olarak adlandırılırdı. Resulullah (s.a.s.)'ın ziyaret ettiği mekan da işte burasıydı. Beyti Makdis ibaresi bazı tarihi kaynaklarda Kudüs şehri için de kullanılmıştır.

Bazı tarihi kaynaklarda Kudüs'ün M. S. 70 yılında yıkıma uğratıldığı Beyti Makdis'in de bu olayda yıkıldığı ifade edilmektedir. Ancak bu mekan yine bir mabed olarak biliniyor ve Beyti Makdis'in kalıntıları da korunuyordu. Şu an yahudilerin "Ağlama Duvarı" Müslümanların ise "Burak Duvarı" olarak adlandırdıkları duvar eski mabedin bir kalıntısıdır. M.S. 638 yılında Hz. Ömer (r.a.) döneminde Kudüs fethedildikten sonra Beyti Makdis'in yerinde Mescidi Aksa inşa edildi. Hz. Ömer (r.a.)'ın burayı mabed ittihaz etmesi de o mekanın kudsiyet ve ehemmiyetinden ileri geliyordu. Mescidi Aksa daha sonra Emevi halifelerinden Abdülmelik bin Mervan zamanında genişletildi. Mescidi Aksa'nın hemen yakınında bulunan ve bugün Türkiye Müslümanları tarafından Mescidi Aksa zannedilen sekiz köşeli Kubbetu's-Sahra adlı mabed de Abdülmelik bin Mervan tarafından inşa ettirilmiştir.

Mescid-i Aksa Müslüman'larca kutsal kabul edilen mekânlardan biridir ve Müslüman'ların ilk kıblesi olduğuna inanılır. Mescid-i Aksa, Kudüs'ün doğusundaki Eski Şehir bölgesinde yer alır. Mescid-i Aksa adlandırması, surlarla çevrili eski şehrin güney doğu köşesinin en uzak noktasına kadar uzanan, surla çevrili bölge içerisindeki alanın tamamı için kullanılır. Bu alanın yüzölçümü yaklaşık 144 dönüm olup, Kubbet-üs-Sahra, Kıble Mescidi ve sayısı 200'e ulaşan birçok esere sahiplik eder. Mescid-i Aksa "Morya Tepesi" adı verilen küçük bir tepe üzerine inşa edilmiş olup, Kubbet-üs-Sahra'nın üzerine kurulduğu kaya bu tepenin en yüksek noktası olarak kabul edilir. Mescid-i Aksa Kur'ân-ı Kerîm'de şu şekilde geçer: "Kulunu (Muhammed'i) bir gece Mescid-i Haram'dan (Mekke'den), kendisine bir kısım ayetlerimizi göstermek için, çevresini mübarek kıldığımız Mescid-i Aksa'ya (Kudüs'e) götüren Allah'ın şânı ne yücedir. Doğrusu O, işitir ve görür." Peygamber Muhammed ise Mescid-i Aksa hakkında şöyle demiştir: "Yolculuk ancak şu üç Mescid'den birine olur: Benim şu mescidime (Mescid-i Nebevî), Mescid-i Haram'a ve Mescid-i Aksa'ya."[2] Bu hadis etrafında Mescid-i Aksa, Mescid-i Nebevî ve Kâbe ile birlikte üç harem bölgesinden biri olarak kabul edildiği için "Harem-i Şerîf" adını da alır. Mescid-i Aksa'yı Yahudiler de kutsal kabul etmekte ve bu bölgeye Süleyman'ın inşa ettiği Tapınağa nispetle Tapınak Tepesi adını vermektedirler. Burayı Tapınak bölgesi olarak gördükleri için, birçok radikal Yahudi grup aynı bölgede yeniden Süleyman Tapınağını inşa etmek üzere kurumsal çabalar içerisine girmiştir. Bu çabaların bir parçası olarak İsrail Devleti, Mescid-i Aksa'nın altında, tapınağın kalıntılarını bulmayı amaçlayan arkeolojik kazılara girişmiştir. İKİNCİ KAYNAK En uzak noktadaki mescit" anlamına gelen Mescid-i Aksa, pek çok peygamberin gelip geçtiği, epeyce bir kısmının da içerisinde metfun bulunduğu, miraç yolculuğunda Hz. Peygamberin uğradığı ve de Hicretten yaklaşık on yedi ay sonrasına kadar Müslümanlar'a kıble olan bir mekan olmasından dolayı Müslümanlar nezdinde ayrı bir değere sahip olan kutsal bir mekandır. Hz. Muhammed'in, Miraç gecesinde Kudüs’e gelerek Mescid-i Aksâ’da namaz kıldığı rivayet edilir. Hz. Muhammed'in; “Yalnız üç mescide ziyaret için gidilir: Mescid-i Harâm, Mescid-i Aksâ ve benim bu mescidim (yâni Mescid-i Nebî) .” buyurarak methettiği Mescid-i Aksâ, hicretten on altı ay sonraya kadar Müslümanların kıblesi olarak kaldı. 638 (H.16) senesinde Ömer radıyallahü anh, Suriye seferinde, Şam’dan sonra Kudüs’e uğrayıp Mescid-i Aksâ’yı ziyaret etti. Uzun senedir kendi hâline terk edilen Mescid-i Aksâ’da biriken ve etrafı kirleten pislikleri temizletti. Ezan okutarak cemaatle namaz kıldırdı. Yahudilere mescide emniyetle girmek hakkını tanıdı. Hıristiyanlara da, Yahudileri aralarına sokmamalarını tavsiye etti. Kudüs’teki kiliselere dokunulmaması için emir verip, Hıristiyanlarla antlaşma yaptı.

El-Mescidü'l-Aksâ, Kudüs'te eski Süleyman mabedinin bulunduğu yerde inşa edilmiş olan camiin adı. "En uzak mescit" anlamına gelen bu tabire ilk olarak Kur'ân-ı Kerîm'in Mirac'la (bk. "rnirac" "İsrâ" ve "İsrâ Suresi" maddeleri) ilgili olarak şöyle yer verilir: "Kulu Muhammed'i, gece vakti, ayetlerimizden bazılarını göstermek için El-Mescidü'l-Haram' dan, çevresini mübarek kıldığımız el-Mescidü'l-Aksâ ya götüren Allah, noksan sıfatlardan münezzehtir. O, her şeyi işitir ve görür" (el-İsrâ, 17/1).

Mescid-i Aksâ'ya "İliya" veya günahlardan temizlenme yeri anlamında "Beyt-i Makdis" yahut "Beyt-i Mukaddes" adı da verilmiştir. Beyt-i Makdis, İbranice "bethammikdaş" kelimesinden alınan ilhamla kullanılmış olup "Mabed" anlamına gelir ve bununla Hz. Süleyman'ın mabedi kastedilir (ez-Zerkeşî, İ'lâmü's-Sâcid Kahire 1397, s. 277; Elmalı, Hak Dini Kur'an Dili, İstanbul 1936, IV, 3144; İslâm Ansiklopedisi, ' Mescid-i Aksa", "Kudüs" mad.).

Mescid-i Aksâ'ya en uzak mescit anlamında bu ismin verilmesi, Mekke'deki Mescid-i Haram'a yaya yürüyüşü ile bir aylık mesafede bulunması yüzündendir. Hz. Peygamber mirac gecesinde; "Burak'a bindim Beytu'l-Makdis'e gittim" (Müslim, İman, 259; Nesaî, Salât, 10) buyurmuştur. Diğer yandan eski tefsirlerde Mescid-i Aksa, Mirac ile ilgili görülmüş hatta onunla, gökteki bir yerin kastedildiği de öne sürülmüştür.

Yeryüzünde Mescid-i Haram'dan sonra yapılan en eski mescitlerden birisi Mescid-i Aksa'dır. Yapımına Davud (a.s) başlamış ve Hz. Süleyman tarafından tamamlanmıştır (ez-Zerkeşi, a.g.e., 281, 282, 287).

Mescid-i Aksâ, hicretin l6. ayına kadar müslümanların kıblesi idi. Hz. Peygamber (s.a.s), niyet ile ziyaretine izin verdiği üç mescit arasında Mescid-i Aksâ da vardır.

Hz. Ömer (r.a.) devrinde Kudüs fethedilince, oraya giden halife bir gece vakti Beytü'l-Makdis'e girdi ve bütün gece orada namaz kıldı. Sabah olunca ezan okutarak cemaat ile namaz kıldı.

Bundan sonra Hz. Ömer (r.a.) Kâbul Ahbâr'ı çağırarak müslüman mescitinin nerede yapılabileceğini sordu. Kâb, es-Sahrâ (kaya)'ya işaret etti ve hatta bunun kıble olmasını istedi. Hz. Ömer (r.a.) ona İslâm kıblesinin Kâbe olduğunu hatırlattı. Fakat Beytü'l-Makdis'in mukaddes hatırasına da bir mescit yaptırdı ve kıblesini Kâbe tarafı olarak tesbit etti. Burası daha sonra Kubbetü's-Sahrâ'nın yeri oldu.

Kubbetü's-Sahrâ depremlerden zarar görmüş ve bir çok kez tamir edilmiştir. Burası, dört yandan merdivenlerle çıkılan geniş bir seddin ortasında, sekiz köşeli ve yüksek kubbeli bir bina idi. Dördü merdivenlere açılan, sekiz tane yaldızlı tunç ve sedir ağacından kapısı vardı. İçeride iç içe dairevi sütün sıralarına ve mozayıklı bingilere dayanan kubbenin altında sahra (kaya) durmaktaydı. Bakır, demir kafes ve tahtadan üç tabaka olarak inşa edilmiş bulunan yüksek kubbenin tahtadan dış tabakası altın varak ile kaplı idi.

Kubbetü's-Sahra'nın bulunduğu seddin üç tarafından, daha küçük üç kubbeli yapı bulunuyordu. Bunlar Kubbetü's-Silsile, Kubbetü'l-Mirac ve çok köşeli bir yapı olan Kubbetü'n Nebî idi. Bugün bunların şekilleri kısmen değişmiş bulunmaktadır.

Özetle, Kubbetüs-Sahrâ'nın bir ziyaret yeri olmasına karşılık, Mescid-i Aksa, bunun bir ibadethanesini teşkil eder. Mescid-i Aksa deyince; İslâm kaynaklarında Halife Abdülmelik'den, Osmanlı padişahı Kanuni Sultan Süleyman'a kadar gelip geçen pek çok halife ve padişahlar tarafından burada inşa edip bırakılmış. Kubbetü's-Sahrâ, mezar, türbe, tekke, zaviye ve sebil gibi dini amaçla yapılmış yapılan içine alan yaklaşık 150 dönüm kadar bir arazi üzerine serpilmiş binalar topluluğu anlaşılır. Dar anlamda Mescid-i Aksâ deyince, Kubbetü's-Sahra'dan uzakta olmayan ve Abdülmelik tarafından inşa edilmiş bulunan cami kastedilir. Bu caminin yapımında İran hükümdarı, II. Hüsrev tarafından tahrip olunmasına kadar ayakta duran Jüstinyen tarafından inşa edilmiş bulunan, Meryem Ana Kilisesi'nin harabelerinden çıkan malzeme kullanılmıştır.

Tarih içinde pek çok el değiştiren Kudüs ve dolayısıyla İslâm'ın iki yeri, İsrâ ve Mirac'ın ilk durağı olan Mescid-i Aksâ, bugün Yahûdilerin işgali altında bulunmaktadır.

Mescidi Aksa Ağlıyor

Mescidi Aksa siyonist işgalciler tarafından sürekli rahatsız edilmekten, sürekli işkenceye maruz bırakılmaktan dolayı ağlıyor.

Mescidi Aksa, etrafında suçsuz günahsız çocukların kollarının kırıldığına, masum ailelerin evlerinin yıkıldığına, Yüce Allah’ın insanlık için seçmiş olduğu din olan İslam dinine mensup insanların ibadetlerini gönül rahatlığı içinde yerine getiremediklerine şahit olmak zorunda kalmasına ağlıyor.

Mescidi Aksa, birtakım kimselerin Filistin halkı adına ortaya çıkarak kendisine karşı siyonist işgalcilerle işbirliği yapmalarına, dünya Müslümanlarının da bütün bu oyunları seyretmesine, hiçbir duyarlılık göstermemelerine ağlıyor.

Hepsinden de önemlisi Mescidi Aksa, Müslümanların kendisini siyonistlerin esaretinden kurtarmak için ciddi

İşgalcilerin Amaçları

İşgalcilerin bu kutsal mabedi ortadan kaldırmak için uğraşmalarının birinci amacı dünya Müslümanlarının Kudüs’le gönül bağı kurmalarını sağlayan önemli bir işareti, özel bir yeri ve anlamı olan kutsal mabedi ortadan kaldırmaktır. Bu amacın gerçekleştirilmesi için Siyon mabedi ve Süleyman heykeli efsanesinden yararlanılmaya çalışılıyor.

Bilindiği üzere Filistin davasına İslâm ümmeti nezdinde öncelik kazandıran en önemli unsurlardan biri o toprakların bağrında barındırdığı kutsal Mescidi Aksa’dır. İşgalci Siyonist güçler bu kutsal mabedin ortadan kaldırılması durumunda Müslümanların bu davaya öncelik vermelerinin en önemli sebebinin ortadan kaldırılmış olacağını umuyorlar.

Mescidi Aksa’ya Sahip Çıkma Sorumluluğu

Unutmayalım ki Mescidi Aksa sadece Filistinlilere emanet edilmemiştir. Ona sahip çıkmak ve harem mescitlerden biri olan bu kutsal mabedi korumak tüm dünya Müslümanlarının ortak görevidir. Bu konuda işgalci Siyonistlerin hilelerine ve oyunlarına dikkat etmemiz, Salahuddini Eyyubi duyarlılığını gönüllerimize yerleştirmemiz gerekir. Eğer bunu başarabilirsek işgalciler bu kutsal mabede zarar vermeye cüret edemezler. Ama duyarsız ve ilgisiz kalırsak onlara cesaret vermiş oluruz.

Mescidi Aksa davası bütün Müslümanların ortak davalarıdır. Allah korusun, bu mescide herhangi bir zarar gelmesi halinde bundan sadece Filistinli Müslümanlar değil bütün dünya Müslümanları sorumlu olacaklardır. Mescidi Aksa bütün Müslümanların ortak değerleri ve şerefleridir. Buna hep birlikte sahip çıkmaları ve siyonistlerin burayı kirletmelerine fırsat vermemeleri gerekir.

Bunun için dünya Müslümanlarının her şeyden önce Mescidi Aksa ve Kudüs konusunda duyarlı olduklarını ve siyonistlerin buraya zarar vermelerine fırsat vermeyeceklerini bütün dünyaya göstermeleri zorunludur. Ayrıca bu mücadelede Müslümanların Filistin’deki kardeşlerini yalnız bırakmamaları gerekir.

Kudüs’ün Kudsiyet ve Önemi

Üç harem mescidden biri olan Mescidi Aksa’nın kudsiyet ve önemi hakkında birçok ayeti kerime ve hadisi şerif bulunduğu gibi onu bağrında barındıran Kudüs ve Filistin topraklarının kutsallığı hakkında da nasslar bulunmaktadır.

Öncelikle şunu hatırlatalım ki, Kudüs, vahye dayanan bütün dinlerde kutsal sayılan bir şehirdir. Bunun başta gelen sebebi ise Yüce Allah’ın insanları doğru yola iletmeleri üzere görevlendirdiği peygamberlerin birçoğunun bu şehirde yaşamış veya en azından hayatlarının bir bölümünü bu şehirde geçirmiş olmalarıdır. Ayrıca bu peygamberlerden bazılarının mabed olarak kullandıkları mekânlar da bu şehirdedir.

Kudüs, İslâm’da özel bir yere ve kudsiyete sahiptir. Zaten adı da bu yerine ve kudsiyetine işaret eder. Müslümanların ilk kıblesi olan Mescidi Aksa’yı bağrında barındırması ve Resulullah (s.a.s.)’ın isrâ ve mirac mucizesine şâhid olması bu üstünlüğünün sebeplerinin başında gelir. İsra ile ilgili ayette dikkat edilirse Mescidi Aksa’dan “çevresini mübarek kıldığımız” şeklinde söz edilmektedir. Mescidi Aksa’nın çevresi ise başta Kudüs sonra diğer Filistin topraklarıdır.

Maide suresinin 20 ve 21. ayetlerinde şöyle denmektedir:“Musa milletine şöyle demişti: “Ey milletim! Allah’ın üzerinizdeki nimetini anın. Aranızdan peygamberler çıkardı ve sizi krallar yaptı. Âlemlerden hiç kimseye vermediğini size verdi. Ey milletim! Allah’ın size yazdığı kutsal toprağa girin, geriye dönmeyin; yoksa zarar edenler olursunuz.”

Burada sözü edilen kutsal toprağın Kudüs ve çevresi yani Filistin toprakları olduğu konusunda tanınmış müfessirler ittifak etmişlerdir. Tarihi olaylar da burada kastedilen toprakların Filistin toprakları olduğunu belgelemektedir. Çünkü Hz. Musa ve kavminin Kızıl Deniz’i geçtikten sonra girmekle emrolundukları topraklar Filistin topraklarıdır.

Yüce Allah, Enbiya suresinin 69-71. ayetlerinde de şöyle buyurmaktadır:“Biz de dedik ki: “Ey ateş! İbrahim’e karşı serin ve esenlik ol.” Ona bir tuzak kurmak istediler. Fakat biz asıl kendilerini hüsrana uğrattık. Onu da Lut’u da içinde alemler için bereketler verdiğimiz yere (ulaştırıp) kurtardık.”

Burada “içinde âlemler için bereketler verdiğimiz yer” denirken kastedilen beldenin de Filistin olduğu tefsir kitaplarında dile getirilmektedir. Zaten tarih kaynaklarından öğrenildiğine göre Hz. İbrahim (a.s.) ateşten kurtarıldıktan sonra Filistin topraklarına hicret etmiş ve bir süre bugün el-Halil diye bilinen beldede ikamet etmiştir. Yine tarih kaynaklarından öğrendiğimize göre Hz. İbrahim (a.s.) ile Hz. Lut (a.s.)’un birlikte yaşadıkları belde el-Halil ve civarıdır.

A’raf suresinin 137. ayetinde de şöyle buyurulmaktadır:“Sonra da zayıf düşürülen topluluğu (mustazafları) bereketlendirdiğimiz yerin doğularına ve batılarına mirasçı kıldık. Böylece Rabbinin İsrail oğullarına olan güzel sözü sabretmelerine karşılık tam yerine geldi. Firavun ile toplumunun yapmakta olduklarını ve yükselttiklerini de yıktık.”

Bu ayette de “bereketlendirdiğimiz yer” denirken kastedilen belde Filistin diyarıdır. Çünkü İsrail oğulları Mısır’da zulüm gördükten sonra, bu topraklara göç etmiş ve orada belli bir süre hakimiyet kurmuşlardır.

O beldenin mübarek kılındığına yani bereketlendirildiğine işaret eden, bunların dışında da birçok ayeti kerime bulunmaktadır. O beldenin kalbi ise Kudüs’tür.

Kudüs Müslümanlarındır

Zaman zaman, Kudüs’ün diğer dinlerde de kutlu olmasından yola çıkılarak Müslümanların bu davaya olan ilgilerinin ve bağlarının zayıflatılmasına çalışıldığını görüyoruz. Öncelikle şunu ifade edelim ki bu toprakların İslâm adaletinin gölgesinde olduğu dönemde diğer dinlerin mensuplarının tüm hakları korunmuş, hiçbir maddi varlıklarına ve haklarına zarar verilmemiştir. Ama Haçlıların ve Siyonistlerin işgal dönemleri kan ve katliam dönemleri olmuştur. Haçlıların işgali döneminde Filistin topraklarında yetmiş bin kişinin öldürüldüğü, haçlı askerlerinin atlarının Kudüs caddelerinde dizlerine kadar kana gömüldükleri bizzat haçlı komutanlarının hatıralarında geçmektedir. Siyonistlerin işgali döneminde de Müslümanlara kan kusturulmuş, hâlen de kusturulmaktadır. Oysa Hz. Ömer (r.a.) Kudüs’ü fethettiğinde diğer dinlerin mensuplarının kutsal mekânlarına, canlarına ve mallarına herhangi bir zarar verilmeyeceğine dair yazılı eman verilmiştir. Hıristiyanların Hz. Ömer (r.a.)’ı kendi mabedlerinde namaz kılmaya çağırmalarına rağmen, kendisinden sonra Müslümanların orayı camiye çevirebileceklerini düşünerek bu davetlerini kabul etmemiştir. Dolayısıyla Kudüs diğer dinlerin mensupları nezdinde kutsal olsa da bu şehrin İslâm’ın himayesine ve adaletine ihtiyacı vardır. Bunu hatırlattıktan sonra şu hususları bilgilerinize arz ediyorum:

Kudüs kurulduğu günden buyana vahyi, ilahi tebliği ve peygamberlik müessesesini temsil etmiştir. Dolayısıyla burası kurulduğu günden beri bir İslâm şehridir. Çok sayıda peygamber hayatlarının en azından bir bölümünü bu şehirde geçirmiştir. Son peygamber Hz. Muhammed (s.a.s.) de miraca yükseltilirken Kudüs’e kadar getirilmiş ve oradan göklere çıkarılmıştı. Allah dileseydi onu Mekke’den de göklere yükseltebilirdi. Ancak İsra ve Mirac olayında Hz. Peygamber (s.a.s.)’e refakat eden Cebrâil (a.s.)’in onu önce Kudüs’e getirmesi sonra göklere yükseltmesi bu şehrin taşıdığı mana ve önem dolayısıylaydı. Yüce Allah son peygamberi Hz. Muhammed (s.a.s.)’in Kudüs’ü ziyaret etmesini ve bu peygamberler şehrindeki ilâhi âyetlere şahit olmasını dilemişti.

Evet Kudüs bir İslâm şehridir. Çünkü İslâm Yüce Allah’tan vahiy alan bütün peygamberlerin ortak dinidir. Kudüs de bir peygamberler şehridir. Bakın Yüce Kur’an Hz. İbrahim (a.s.) hakkında ne buyuruyor: “İbrahim ne bir yahudi ne de bir hıristiyandı. Ancak o dosdoğru çizgideki bir Müslümandı. O, müşriklerden de değildi.” (Ali İmran, 3/67) Bu hüküm bütün peygamberler için geçerlidir. Çünkü Yüce Allah şöyle buyuruyor: “Sana söylenen senden önceki peygamberlere söylenmiş olandan başka bir şey değildir.” (Fussilet, 41/43) İslâm vahiy dinidir, Kudüs de vahyi sembolize etmektedir.

Bütün peygamberlerin yolları birdir. O da tevhid yoludur. Hz. Süleyman (a.s.) bugünkü Mescidi Aksa’nın ilk şeklini ne amaçla inşa ettiyse, Medine’deki Mescidi Nebevi de o amaçla inşa edilmiştir. Bu mekânlara sahip çıkmaları gerekenler de tevhid inancını hakkıyla benimsemiş olanlardır. Tevhid bilincinde olan bir kişinin peygamberlerin mirası, Allah’ın kitabında “âyetlerimiz” ve “Mescidi Aksa” olarak anılan bir mabede sahip çıkma konusunda duyarlı olması gerekir. Eğer olamıyorsa sahip olduğu tevhid inancından gerçek anlamda bir tevhid bilincini ne kadar çıkarabildiği hususunda kendisini sorgulaması gerekir.

Şunu unutmayalım ki Kabe de tarih boyunca değişimlere uğramış, yıkılıp yeniden yapılmış ama Allah’ın yeryüzündeki işaretlerinden bir işaret noktası olarak her zaman korunmuştur. Aynı şey Mescidi Nebevi için de söz konusudur ve tarihte birçok kez değişime uğrayan, her değişimde daha da genişletilen Mescidi Nebevi’nin bugünkü şekli Hz. Muhammed (s.a.s.)’in inşa ettiğinden çok farklıdır. Mescidi Aksa’nın tarih boyunca yıkılıp yeniden inşa edilmiş olması da onun asıl fonksiyonunu, Allah’ın âyetlerinden bir âyet olması özelliğini ortadan kaldırmaz. Önemli olan amacına uygun olarak değerlendirilmesidir. Bu da tevhid inancına göre bir mabed olarak kalmasını gerektirir.

Mekke müşrikleri Kabe’ye sahip çıkıyor ve saygı gösteriyorlardı. Ama yapılış amacına ters bir şekilde şirk inancının bir merkezi haline getirmişlerdi. Peygamber (s.a.s.) Kabe’nin bu haline razı olmadığı gibi, “orası müşriklerin putlarıyla kirletildi” de demedi. Putları temizledi ve asıl fonksiyonuna döndürdü. Siyonistler de Allah’ın hak dininden dönmüş sapık inançlara yönelmişlerdir. Tevhid inancına sahip bir Müslümanın, Mescidi Aksa’nın böyle bir sapık inanca göre kirletilmesine rıza göstermesi mümkün olabilir mi? Böyle bir şeye rıza göstermek Kabe’nin putlarla kirletilmesine rıza göstermek gibi olur.

Mescidi Aksa’nın ilk şeklini Hz. Süleyman (a.s.) inşa etmiştir. Kabe’nin ilk şeklini inşa eden de Hz. İbrahim (a.s.)’dir. Yahudiler her ikisini de kendi atalarından görüyorlar. Hatta Hz. Süleyman (a.s.)’ın bir peygamber olduğuna inanmazken Hz. İbrahim (a.s.)’in bir peygamber olduğuna inanırlar. Bugün Mescidi Aksa’nın ilk şeklini kendi atalarından olduğunu söyledikleri onların nitelemesiyle “Kral Salamon” inşa etti diye bu kutsal mabedi ortadan kaldırıp yerine ilk şeklini yapmak istediklerini söyleyen (ki ilk şeklinin nasıl olduğu hakkında ayrıntılı bilgi yoktur) Yahudiler yarın da Kabe hakkında benzer şeyler söyleyebilirler. O halde burada esas olan ata – oğul ilişkisi değil, amaç ve inanç konusunda isabetliliktir. Eğer biz Hz. İbrahim (a.s.)’in ve Hz. Süleyman (a.s.)’ın insanlara tebliğ ettiği tevhid inancına bağlı isek ve bu konuda kararlı olmak zorundaysak onların miraslarına, koydukları işaretlere, bıraktıkları ayetlere yani izlere, ibadet ve buluşma noktalarına da sahip çıkmak zorundayız. Bu aynı zamanda inandığımız kitabın ve peşinden gittiğimiz peygamberin bize yüklediği yükümlülüktür.

Kudüs bir İslâm şehridir. Üstelik alelade bir İslâm şehri değil, İslâm’ın kutsal bir şehridir. Yüce Allah bu şehrin ve onu saran toprakların kutsal olduğunu İsrâ olayıyla ilgili meşhur âyeti kerimesinde bildirmiştir.

İşgalciler ne kadar uğraşsalar da bu kutsal şehrin İslâmi kimliğini ortadan kaldıramayacaklardır. Ancak bütün dünya Müslümanlarının Kudüs’e yönelik sinsi oyunlar karşısında oldukça dikkatli ve duyarlı olmaları gerekir. Kudüs sadece Filistinlilerin değil bütün dünya Müslümanlarının ortak bir varlığıdır. Dolayısıyla Kudüs davasına bütün dünya Müslümanlarının hep birlikte sahip çıkmaları, Kudüs’ün yeniden hür ve bağımsız kimliğine kavuşabilmesi için yürütülen çabalara destek vermeleri gerekir. Aksi takdirde kutsal Kudüs şehrine yönelik görevlerini yerine getirmemiş olurlar.

Kudüs’e Yönelen Tehlikeler

Bugün kutsal Kudüs büyük bir komplo ile karşı karşıyadır. İşgalci siyonistlerin bu kutsal şehir üzerindeki hakimiyetlerinin kalıcı hale getirilmesi için yoğun çaba sarf ediliyor. Biraz da bu çabalardan söz ederek Kudüs’ün İslâmi kimliğinin karşı karşıya olduğu risklerden söz etmek istiyoruz.

Sözde Barış Anlaşmalarında Kudüs’e Yer Yok

Siyonist işgal yönetimi birinci intifada karşısında köşeye sıkışınca, “barış süreci” adı altında FKÖ’nün adamlarıyla flört etmeye başladı. Bu doğrultuda 1991’de İspanya’nın başkenti Madrid’de gerçekleştirilen görüşmelerle kapısının açılması sebebiyle “Madrid süreci” diye bilinen bir süreç başlatıldı. İki yıl süren görüşmelerden sonra 13 Eylül 1993’te “Oslo İlkeler Anlaşması” diye bilinen bir anlaşma imzalandı. Bu anlaşmayla Kudüs’e büyük bir haksızlık yapıldı. Çünkü anlaşmada “üzerinde yoğun ihtilaf bulunan meselelerin nihai anlaşma merhalesi”ne bırakılması kararlaştırıldı. Kudüs meselesi de üzerinde yoğun ihtilaf bulunan meseleler kategorisine sokulduğundan onun da “nihai anlaşma merhalesi”ne bırakılması kararlaştırıldı. Aslında böyle bir şeyin kabullenilmesi başlı başına bir ihanetti. Çünkü Kudüs davası Filistin davasının özünü teşkil eden ana davadır. Ana dava çözüme kavuşturulmadan tali konuların çözüme kavuşturulmasının veya onlara çözüme kavuşturulmuş süsü verilmesinin bir anlamı olamaz. İkinci olarak anlaşmaya “Filistin tarafı” sıfatıyla imza atanlar bir bakıma kuyruklarını kapana kaptırmış, dolayısıyla müteakip anlaşmalarda kendi tercih alanlarını daraltmış oluyorlardı. Daha doğrusu önlerinde kendilerine dikte edileni kabul etmekten başka bir seçenek bırakmamış oluyorlardı. Nitekim Oslo İlkeler Anlaşması’na bağlı olarak imzalanan Kahire, Taba, el-Halil ve Wye Plantation (Wye River) anlaşmaları böyle olmuştur. Üçüncü olarak özellikle Kudüs konusunda işgalci siyonistlere “yahudileştirme” çalışmalarını bir süre daha sürdürmeleri için fırsat verilmiştir. Nitekim Oslo İlkeler Anlaşması’nın imzalanmasından sonra İsrail, Kudüs’te “yahudileştirme” çalışmalarını iyice hızlandırdı. Şehrin çevresine yeni yerleşim merkezleri inşa etmeye başladı. Şehrin içinde Müslümanlara ait bazı arsaları bazen zorla, bazen de çeşitli hile yollarıyla ellerinden aldı. Bu şehirde ikamet eden Müslümanları şehri terk etmeye zorlamak için yeni uygulamalar getirdi. Örneğin Kudüs nüfusuna kayıtlı olanların belli bir süre Kudüs dışında yaşamaları durumunda bu şehrin nüfusundan kayıtlarının silinmesi uygulamasını getirdi. Müslümanların yıkılan veya eskiyen evlerini yenilemelerini engelleyen prosedürleri katı bir şekilde uygulamaya başladı. Müslümanlara ait bazı evleri ruhsatsız olduğu iddiasıyla yıktı. Oysa yıkılan evlerden bazıları siyonistlerin şehri işgal etmelerinden önce inşa edilmiş evlerdi.

İlginçtir ki, Kudüs’ün en çok mağdur edildiği ve işgalcilerin bu şehir üzerindeki hakimiyetlerini daha da güçlendirme fırsatı buldukları dönemler genellikle sözde birtakım “barış” ve ” ateşkes ” anlaşmalarının imzalandığı ya da gelişmelere bazı uluslararası kuruluşların müdahalede bulunarak güya “iyi niyet” gösterisi yaptıkları dönemlerdir.

İşgal Devleti Kudüs Meselesini Masaya Koymuyor

Normalde, üzerinde yoğun ihtilaf bulunduğu gerekçesiyle ertelenen ana meselelerin görüşüldüğü “nihai anlaşma merhalesi”nin 1999 sonuna kadar başlamış olması gerekiyordu. Ama hâlâ başlamadı. Söz konusu meselelerin merkezinde de Kudüs davası var. İşgalci siyonist yönetim: “Kudüs bizim birleşik ve ebedi başkentimizdir” sloganını sürekli tekrar edip duruyor. Ehud Barak da Camp David görüşmelerine gitmeden önce açıkladığı “beş hayır” ilkesine “Kudüs’ün bölünmesine hayır” maddesini de koymuştu. Özerk yönetimin Kudüs’le ilgili tüm iddiası Doğu Kudüs diğer adıyla Eski Kudüs üzerindedir. “Burası bize verilsin, bizim başkentimiz olsun, gerisine karışmayalım” diyor. İslami Hareket ve genel olarak Filistin halkı ise Kudüs’ün bir bütün olduğuna, doğusuyla batısıyla İslam toprağı olduğuna ve siyonistlerin buradaki varlıklarının gayri meşru bir işgal olduğuna inanıyorlar.

Kudüs’e Büyük Komplo

Kudüs’ün İslâmi kimliğini tehdit eden en önemli tehlikelerden biri de işgalci devletin “Büyük Kudüs Projesi” adını verdiği projedir.

Büyük Kudüs Projesi ile kastedilen Kudüs şehrinin belediye sınırlarının şehir etrafındaki ve Batı Yaka bölgesindeki yahudi yerleşim merkezlerini de içine alacak şekilde genişletilmesidir. Bu genişletme planlarıyla Kudüs’ün yerleşim alanının 108 km2’yi bulması hedeflenmektedir. 1917’de bu şehrin yerleşim alanı toplam 38 km2’yi buluyordu. BM kararlarında da şehir alanı 38 km2 olarak belirlenmiştir. “Büyük Kudüs Projesi”yle hedeflenen alana ise şehir çevresindeki 9 kasabayla Batı Yaka köylerinden 60 köyün de şehre katılmasıyla ulaşılacak. Bu ise Batı Yaka topraklarının % 30’unun Kudüs yerleşim alanına dahil edilmesi demek olacak. Kudüs belediyesi özellikle son yıllarda söz konusu proje çerçevesinde şehir merkeziyle sözü edilen yahudi yerleşim merkezleri arasında kalan Filistinlilere ait arazileri zorla gasp etme işini bir hayli hızlandırmıştı. Öte yandan Doğu Kudüs’te Filistinli nüfusun azaltılması amacıyla bu bölgede Filistinlilerin yeni inşaat yapmalarına veya eskiyen binalarını yenilemelerine izin verilmiyordu. Buna ek olarak bütün kamu sektörlerindeki kadrolar yahudilere verilerek Filistinlilerin işsiz kalmalarının dolayısıyla Kudüs’ü terk etmelerinin sağlanmasına çalışılıyordu. Bütün bu uygulamaların birinci amacı ise, şehirde yahudileri büyük çoğunluk haline getirmek suretiyle “nihai anlaşma merhalesi”nde Kudüs konusunu gündem dışı tutabilmek ve yahudilerin: “Kudüs bizim birleşik ve ebedi başkentimizdir” teorilerini geçerli kılmak için bütün şartları oluşturmaktı.

Kudüs’e Yönelik Yahudileştirme Politikası

Siyonistler İngiliz işgalcilerin Filistin kapılarını kendilerine açtığı ilk günden itibaren Kudüs’e özel bir önem vermişlerdir. Bunun en önemli sebebi Siyonizm ideolojisinin dini muharrik unsurlarının iyi değerlendirilmesiydi. Zaten “siyonizm” adı Kudüs’teki bir dağdan Siyon dağından alınmıştı. Ancak göç eden yahudiler daha çok şehrin Batı kesiminde yoğunlaşıyorlardı. 1948’de İsrail’in kurulması ve Batı Kudüs’ü işgal etmesiyle birlikte bu kesimde yaşayan Arap asıllılar göçe zorlandı. Dolayısıyla bu kesimdeki yahudi nüfus oranı kısa sürede % 80’e çıktı. 1967’de Doğu Kudüs’ün de işgal edilmesi üzerine göçe zorlama uygulamaları bu kesimde de başladı. Bundan dolayı Doğu Kudüs’te hızlı bir nüfus düşüşü yaşandı ve işgalin ardından bu kesimdeki nüfus 65 bin 900’e düştü. Bu tarihte tüm Kudüs’te yaşayan yahudi sayısı ise 190 bin civarındaydı. Aynı tarihte Doğu Kudüs’ten zorla çıkarılan Arap asıllıların sayısı ise toplam olarak 75 bini bulmuştu.

İşgal rejimi Kudüs’teki yahudi nüfusu artırmak ve Müslüman nüfusu azaltmak için değişik taktiklere başvurdu. Bu taktiklerin başında ise Kudüslü Müslümanları göçe zorlamayı amaçlayan politikalara başvurulması gelmektedir. Bunun için Kudüslü Müslümanların evleri zorla gasp edildi. Ruhsatsız yapıldığı iddiasıyla yıkıldı. Sivil yahudiler tarafından işgal edildi. Müslümanların oturduğu mahalleler bütün belediye hizmetlerinden mahrum bırakıldı. Zaman zaman siyonist terör örgütlerinden de yararlanılarak Müslümanlara yönelik saldırılar gerçekleştirildi, cinayetler işlendi.

Müslümanları göçe zorlamayı amaçlayan bu politikaların ve baskı uygulamalarının yanı sıra özellikle son yıllarda şehri her yandan yahudi kuşatmasına alacak şekilde yahudi yerleşim merkezleri inşa edilmeye başlandı. Özellikle bu şehrin güneydeki el-Halil ve Beytlaham şehirleriyle irtibatını sağlayan yolların üzerine bu şekilde yerleşim merkezleri inşa edildi. Bütün bu yerleşim merkezlerinin inşaatı hızla sürdürülüyor.

Siyonist işgal devleti şimdi de bütün bu yerleşim merkezlerini Kudüs nüfusuna dahil etmek ve oraları Kudüs’teki işgal belediyesinin sınırları içine almak amacıyla “Büyük Kudüs Projesi”ni ciddi bir şekilde gündeme getirmeye, bu planı uygulamakta ısrarlı davranmaya başladı.

Sonuç

Bu dosyamızı Mirac gecesi münasebetiyle hazırladığımızdan, isra ve mirac mucizeleri, mirac olayının ilk basamağı olan Mescidi Aksa’nın İslâm’daki önemi, gerek bu kutsal mabedin ve gerekse bu mabedi bağrında barındıran Kudüs şehrinin bugün karşı karşıya olduğu durum, Müslümanların göstermeleri gereken duyarlılık üzerinde durduk. Ancak bu konular Filistin davasıyla doğrudan bağlantılıdır. Bizim toplumumuzda Filistin davası hakkında tarihin saptırılmasından kaynaklanan bazı yanlış bilgiler ve yanlış bilgilerin sebep olduğu hatalı tavırlar bulunmaktadır. Oysa Filistin davası ümmetin birinci derece önem ve öncelik vermesi gereken bir davadır. Ancak Filistin davasıyla ilgili ilkesel konuların ve genel hususların da bu dosyaya derc edilmesi durumunda oldukça kabarık bir dosya ortaya çıkacaktır. Bu sebeple Allah nasip ederse bu konularla ve ümmetin Filistin imtihanıyla ilgili tespitlerimizi bir başka dosya içinde vermeyi düşünüyoruz. Yüce Allah’tan bizi buna muvaffak kılmasını diliyoruz.

Bu dosya içinde verdiğimiz bilgilerin tüm okuyucularımıza faydalı olması dileğiyle hepinizin Mirac kandilini tebrik ediyor, bu mübarek günü Yüce Allah’ın kutsal Filistin topraklarının ve işgal altındaki diğer İslâm beldelerinin kurtuluşuna vesile kılmasını diliyoruz. Allahu teala tüm ümmeti, İslâm düşmanlarının tahakküm ve tasallutundan kurtarsın.

“Kulunu, kendisine birtakım ayetlerimizi göstermek için bir gece Mescidi Haram’dan çevresini mübarek kıldığımız Mescidi Aksa’ya yürütenin şanı pek yücedir.” (İsra, 17/1)

Kudüs’ün önemi

Kudüs en başta Müslümanların ilk kıblesi ve harem mescidlerin üçüncüsü olan Mescidi Aksa’yı bağrında barındırdığından dolayı ayrı bir yere ve öneme sahiptir. Yüce Rabbimiz ayet-i kerimesinde Mescidi Aksa’dan adıyla söz etmekte ve bu mescidin etrafının mübarek kılındığını bildirmektedir.

Aynı ayeti kerimede Resulullah (s.a.s.)’ın isra olayında Mescidi Haram’dan alınıp Mescidi Aksa’ya getirilmesinin sebebi: “kendisine birtakım ayetlerimizi göstermek için…” şeklinde izah edilmektedir. Bu açıklama Mescidi Aksa’nın birtakım ilahi ayetleri, tevhid inancını ve peygamberler silsilesini sembolize eden bazı işaretleri bünyesinde taşıdığına delalet etmektedir. Bu yönüyle Mescidi Aksa, Yüce Allah’ın yeryüzündeki ilahi işaretlerinden bir işarettir.

Mescidi Aksa’nın fazilet ve ehemmiyeti hakkında ayrıca birçok hadisi şerif bulunmaktadır. Efendimiz (sas) bir hadisi şerifinde şöyle buyurmuştur:

“Yolculuk ancak şu üç mescidden birine olur: Benim şu mescidime, Mescidi Haram’a ve Mescidi Aksa’ya.” (Müslim, Kitabu’l-Hacc, 15/415, 511, 512)

Kudüs Allah tarafından mübarek kılındığı bildirilen bir şehir olmasının yanı sıra peygamberler şehri olması itibariyle de İslam’da ayrı bir yere sahiptir. Çünkü İslam yani tevhid dini Hz. Adem (a.s.)’den buyana bütün peygamberlerin ortak dinidir. Yüce Allah bütün peygamberlerin insanlara aynı gerçeği tebliğ ettikleri konusunda şöyle buyurmaktadır: “Sana söylenen senden önceki peygamberlere söylenmiş olandan başka bir şey değildir.” (Fussilet, 41/43) İslam vahiy dinidir, Kudüs de vahyi sembolize etmektedir.

- Mescidi Aksa bilindiği üzere Müslümanların ilk kıblesi ve harem mescidlerin üçüncüsüdür. Yüce Allah Kur'an-ı Kerim'de Mescidi Aksa'dan adıyla söz etmekte ve bu mescidin etrafının mübarek kılındığını bildirmektedir. Bu konuda İsra suresinin birinci ayetinde şöyle buyuruluyor: "Kulunu, kendisine birtakım ayetlerimizi göstermek için bir gece Mescidi Haram'dan çevresini mübarek kıldığımız Mescidi Aksa'ya yürütenin şanı pek yücedir. Şüphesiz o duyandır, görendir."

- Kudüs eskiden beri Peygamberlerin yeri, ümmetlerin kıblesi idi. Hz. Muhammed(a.s.m)’in bütün gelmiş geçmiş peygamberlerin gerçek varisi olduğunu göstermek için ilk durak buraya yapılmış olabilir.

- Miraç olayında en önemli bir husus namazın farz kılınmasıdır. Hz. Peygamber(a.s.m)’in, asırlardır peygamberlerin kıblegâhı olan Kudüs’e uğradıktan sonra, Miraç’ta namaz hediyesini alması bu konuma uygundur.

- Hicretten 17 ay önce Miraç hadisesi vuku bulmuştur. Hz. Muhammed(a.s.m)’in bu tarihte Kudüs’e uğraması, hicretin 17. yılında oranın ümmeti tarafından fethedileceğine bir işaret olabilir.

- Miraç yolculuğunda; Mescid-i Haram’dan Mescid-i Aksa’ya yapılan seyahat bir kulun mescit ve seccadelerle olan irtibatını göstermesi açısından da önem arz etmektedir. Kudüs’te Hz. Peygamber(a.s.m)’in toplanan peygamberlere imamlık yapması, onun şahsî ve dinî kemalatı bakımından bütün peygamberlerin imamı olduğunu göstermektedir.

- Kudüs kurulduğu günden buyana vahyi, ilahi tebliği ve peygamberlik müessesesini temsil etmiştir. Dolayısıyla burası kurulduğu günden beri bir İslâm şehridir. Çok sayıda peygamber hayatlarının en azından bir bölümünü bu şehirde geçirmiştir. Son peygamber Hz. Muhammed (a.s.m) de miraca yükseltilirken Kudüs'e kadar getirilmiş ve oradan göklere çıkarılmıştı. Allah dileseydi onu Mekke'den de göklere yükseltebilirdi. Ancak İsra ve Mirac olayında Hz. Peygamber (a.s.m)'e refakat eden Cebrâil (a.s.)'in onu önce Kudüs'e getirmesi sonra göklere yükseltmesi bu şehrin taşıdığı mana ve önem dolayısıylaydı. Yüce Allah son peygamberi Hz. Muhammed (a.s.m)'in Kudüs'ü ziyaret etmesini ve bu peygamberler şehrindeki ilâhi âyetlere şahit olmasını dilemişti.

DEVAM EDECEK.

Kudüs Mescid-i Aksa 1

Kudüs Mescid-i Aksa 1

Kudüs Mescid-i Aksa 1