Cennet Bahçeleri Zikir Halkaları

    ElhamdulillâhiRabbil âlemin VessalâtüvesselâmüalâRasûlinâ Muhammedin ve alââlihî ve eshâbihiecmeîn.
    Aziz Kardeşlerim!
    Veliler Sultanı Gavs’ul Azam Abdulkadir Geylani(k.s)Hazretleri derki: ”Allah’ı(c.c)zikretmek, kulun Rabbine yakınlaşmasını sağlayan en büyük ibadetlerden olup, hiçbir şeye muhtaç olmayan, bütün kemal sıfatlarla muttasıf olan ve sayıya adede sığmayan sonsuz ve güzel isimlerin hepsini kendinde toplayan zâtı çok anmaktır.”(Geylani Tefsiri. İlimAraş. VeYay. Mrk.ist.2012.c.4 sh.386)
    Allah’ı(c.c)zikretmek, Kur’an-ı Kerimin birçok ayetinde kâti emir olarak tekrar edilen bir ibadettir. Kadın ve erkek her müminin bu emri yerine getirmesi gerekir. Bu emir ise kulun bağışlanmasına bir vesiledir. Emirde tekrar edildiği için her Müslümana vaciptir.
    Kur’an-ı Mübin’de: 
    Kur’an-ı Mübin’de: 
يَآ اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا اذْكُرُوا اللّٰهَ ذِكْرًا كَث۪يرًاۙ ﴿41﴾
    ”Ey İmanedenler! Allah’ı(c.c) çokça zikredin!”(Ahzap Suresi,41)
لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْۜ فَاِذَآ اَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفَاتٍ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِۖ وَاذْكُرُوهُ كَمَا هَدٰيكُمْۚ وَاِنْ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلِه۪ لَمِنَ الضَّآلّ۪ينَ ﴿198﴾
    “Onu, size gösterdiği gibi zikredin!”(Bakara Suresi,198)
فَاِذَا قَضَيْتُمْ مَنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَذِكْرِكُمْ اٰبَآءَكُمْ اَوْ اَشَدَّ ذِكْرًاۜ فَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ رَبَّنَآ اٰتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الْاٰخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ ﴿200﴾
    “Atalarınızı andığınız gibi, hatta ondanda kuvvetli bir anışla Allah’ı(c.c) anın!” (Bakara Suresi,200)
فَاذْكُرُون۪يٓ اَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا ل۪ي وَلَا تَكْفُرُونِ۟ ﴿152﴾
    “Öyleyse yalnız Beni anın ki, Bende sizi anayım. Bana şükredin, sakın nankörlük etmeyin!” (Bakara Suresi,152)
فَاِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلٰوةَ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلٰى جُنُوبِكُمْۚ فَاِذَا اطْمَاْنَنْتُمْ فَاَق۪يمُوا الصَّلٰوةَۚ اِنَّ الصَّلٰوةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِن۪ينَ كِتَابًا مَوْقُوتًا ﴿103﴾
    “Namazı kıldınız mı, gerek ayakta, gerek otururken ve gerek yanları üzerine yatarak hep Allah’ı anın!” (Nisa Suresi,103)
وَالذَّاكِر۪ينَ اللّٰهَ كَث۪يرًا وَالذَّاكِرَاتِ اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ مَغْفِرَةً وَاَجْرًا عَظ۪يمًا ﴿35﴾“Allah’ı çokça anan erkeklerle, çokça anan kadınlar var ya, işte onlar için, Allah bağışlanma ve büyük bir mükâfat hazırlamıştır.”(Ahzap Suresi35)
اَلَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللّٰهِۜ اَلَا بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُۜ ﴿28﴾“Onlar, inananlar ve kalpleri Allah’ı anmakla huzura kavuşanlardır. Biliniz ki,kalpler ancak Allah’ı anmakla huzur bulur.” (Rad Suresi,28)
    Onun için Aziz Kardeşlerim!
    Zikir ibadeti,ya ibadet kastıyla,ya sevap talep etmek için,ya da azabı kendinden defetmek için yapılır.
    Ashab-ı Kiramdan Muaz İbn.Cebel(r.a) diyor ki: Resulullah(s.a.v) Efendimizden ayrılırken ondan duyduğum son söz şudur:”Ya Resulallah ameller arasında Cenab-ı Hakk’a en sevimli gelen amel hangisidir?
    Efendimiz(s.a.v)de:”Size amellerinizin en hayırlısını,en temizini,derece kazanma bakımından en yükseğini,altın gümüş infak etmekten daha hayırlı olanını,düşmanlarınızla karşılaştığınızda onların boyunlarını vurmaktan daha hayırlı ve Allah’ın(c.)katında en sevimli olan ameli haber vereyim mi?dedi.Ashab-ı Kiram da:”Evet Ya Resulallah”Dedi,
Efendimiz(s.a.v)de:”O Allah’ı(c.c) zikirdir.”Buyurdu.(İbnMace,c.9 H.3790.Tirmizi,c.6 H.3599)
    Efendimiz(s.a.v):”Cennet bahçelerine uğradığınız zaman onlardan istifade edin.”Buyurdu.Ashab-ı Kiramda(.r.a)Cennet bahçeleri nerelerdir? Ya Resulallah.”Dediler. Efendimiz(s.a.v) de:”Zikir Halkalarıdır.”Buyurdu. (Tirmizi, Daavat 82.H.3510.A.b.Hanbel, Müsned,c.3 sh.150)
    Efendimiz(s.a.v):”Allah’ı(c.c)zikreden hiçbir kavim yoktur ki,melekler mutlaka onlara kanatlarını germesin ve onların etrafını kuşatmasın.O zaman rahmet onların etrafını kaplar ve onlar üzerine huzur ve sükunet iner. Allah’u Zülcelal de onları kendi katındakilerle(meleklerle)beraber zikreder.” (Müslim,zikr 25-30 h.2689-2700.Tirmizi,Daavat,7 h.3375)
    Ebu Hureyre(r.a)ın rivayetinde de: Efendimiz(s.a.v) Allah’ı(c.c)çok zikredenler için:”Müferridler geçtiler ve gittiler.”Dedi.Ashab-ı Kiramda:”Ey Allah'ın Resulu müferridler kimlerdir?
Efendimiz(s.a.v)de:”Onlar,Allah’uZülcelali çokça zikreden erkek ve kadınlardır.”Buyurdu.(Müslim,zikr c.3 h.2676)
    Cenab-ı Hak Kur’an-ı Mübinde:
Efendimiz(s.a.v)de:”Onlar,Allah’uZülcelali çokça zikreden erkek ve kadınlardır.”Buyurdu.(Müslim,zikr c.3 h.2676)
    Cenab-ı Hak Kur’an-ı Mübinde:
اَلَمْ يَاْنِ لِلَّذ۪ينَ اٰمَنُوٓا اَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللّٰهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّۙ وَلَا يَكُونُوا كَالَّذ۪ينَ اُو۫تُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْاَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْۜ وَكَث۪يرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ ﴿16﴾
    ”İman edenlerin, Allah’ı zikretmekten ve inen Hak’dan dolayı kalplerinin saygı ile ürpermesinin zamanı gelmedi mi?”(Hadid Suresi,16)
    Diğer bir ayeti kerimede:اِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذ۪ينَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَاِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ اٰيَاتُهُ زَادَتْهُمْ ا۪يمَانًا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَۚ ﴿2﴾
    ”Müminler, Allah’u Zülcelal zikredildiği,anıldığı zaman kalpleri titreyen kimselerdir.” (Enfal Suresi,2) buyurur.
    Değerli Kardeşlerim!
    Cehri zikirde,hafi zikirde kişinin Allah’u Zülcelale kulluğunu izhar etmek için yapılır.Bu ya ibadet kastıyla,ya sevap arzusuyla,ya da azaptan kurtulmak için yapılır.
    Ehl-i Sünnet yolundaki tarikatlar bu iki yoldan birisini tercih etmişlerdir.
    İlim ehli zikrin cehri yapılmasının daha faziletli ve etkili olduğunu, (Ezan-ı Muhammedi,Hac ve Umrede Telbiye gibi)bunun toplu olarak yapılmasının amel bakımından daha makbul olduğunu söyler.
    Cehri yapılmasının bir faydası da kişiye her an Allah’u Zülcelalin huzurunda olduğunu hatırlatmasıdır.Ayrıca cehri zikir,zikrin dinleyenlere ulaşmasını sağlar. Zakirin kalbini uyanık tutar ve diriltir.Gafleti ve vesveseyi kovar. Kişinin himmetini,tefekkürünü ve yapılan zikir ibadetine yoğunlaşmasını sağlar.Kulağını kendisine yönlendirir masivadan uzaklaştırır.
    Cehri zikrin Kur’an ve Hadisi şerifler ışığında şu faydaları da vardır:Cehri zikir salikin ciğerlerine zarar vermez ve onu yakmaz.Ancak cehri zikrin diğer bir çeşidi olan Erre zikri salikin ciğerini yakar.Salikin ciğerlerini bu zikir yakmazsa Allah’u Zülelal o salikin kalbine bakmaz.Şüphesiz salikin kalp aynası cehri zikirle açılır.Salik şeytanlar zümresini ve ondan gelen düşünceleri ancak cehri zikirle kovar.Vesveseler evi sadece cehri zikirle yıkılabilir.Dünya sevgileri ve arzularyla alakalı düşünceleri ancak cehri zikirle durdurabilir ve salik kendini bu hazlardan çekip alabilir.(Hucetüz Zakirin.A.Kadir Erbili.vrk.14a.S.Uludağ Tas.Ter.Sözlüğü s.394)
    İnsanların farklı fıtratlara sahip olması hasebiyle,tarikatların zikir usullerinin farklılığı da tabiidir ve ihtiyaçtır.Farklı zikir usullerini reddetmek,yapanları acımasızca eleştirmek ve inkar ile suçlamak doğru değildir.
    Zikir sadece belli isimlerle Allah’ı(c.c)anmak ve tekrar etmekte değildir.Hayatın her anında Allah rızası için yapılan bütün davranışlar ve sarf edilen sözlerde bu kapsama girer. Zkirde önemli olan ihlas ve niyettir.
    Cenab-ı Hak Kur’an-ı Kerimde:
وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَسَاجِدَ اللّٰهِ اَنْ يُذْكَرَ ف۪يهَا اسْمُهُ وَسَعٰى ف۪ي خَرَابِهَاۜ اُو۬لٰٓئِكَ مَا كَانَ لَهُمْ اَنْ يَدْخُلُوهَآ اِلَّا خَآئِف۪ينَۜ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظ۪يمٌ ﴿114﴾
    ”Allah’ın mescitlerinde Onun adının anılmasını yasak eden ve oraların yıkılması için çalışandan daha zalim kim vardır.” (Bakara Suresi,114)
اَلَّذ۪ينَ يَذْكُرُونَ اللّٰهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلٰى جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ ف۪ي خَلْقِ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِۚ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هٰذَا بَاطِلًاۚ سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ﴿191﴾
    “Onlar,ayaktayken,otururken ve yanları üzerine yatarken Allah’ı anarlar.” (Al-i İmran Sursi,191)
فَاِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلٰوةَ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلٰى جُنُوبِكُمْۚ فَاِذَا اطْمَاْنَنْتُمْ فَاَق۪يمُوا الصَّلٰوةَۚ اِنَّ الصَّلٰوةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِن۪ينَ كِتَابًا مَوْقُوتًا ﴿103﴾“Namaz kıldınız mı, gerek ayakta,gerek otururken ve gerek yan yatarak Allah’ı anın.” (Nisa Suresi,103)
    Efendimiz(s.a.v): ”Lailahe illallah Muhammedün Resulullah”zikrin en faziletlisidir. (İbn.Mace, Sünen Edeb.55)
    “Zikir ise sevabın en faziletlisidir. ”İnsanlar arasında şerefe en layık olan kişi Lailahe illallah diyen kişilerdir.”Şefeatime layık olanlar kalbi samimi ve halisane olduğu halde Lailahe illallah diyen kişilerdir.”Hiçbir kul yoktur ki Lailahe illallah zikrini çeksinde sonra bu hal üzerine ölsün ve bu kişi cennete girmesin.” (Ebu Davut, cenaiz,15-16.H.3116)
    “İsterse zina etsin veya hırsızlık yapsın, bu kul neticede cennetliktir.” (Huccetüz Zakirin, A.Kadir Erbili.vrk.53a)
    Hafi zikir yapan kişi riyadan emin olur.Ancak kibirden(ucubdan)kendini kurtaramaz.Kendini beğenme tehlikesine düşebilir. En büyük faydası ise tefekkür imkanının fazla olmasıdır.
    Zikir,sürekli yapılan ve yapılması gereken bir ibadettir.
    Efendimiz(s.a.v):”Lailahe illallah Muhammedün Resulullah” zikrini çok tekrarlayarak imanınızı yenileyin.” (Hakim,Müstedrek c.4 sh.285 h.7657)
    “Onu söylemek kişide günah bırakmaz. Lailahe illallah zikri öyle bir ameldir ki bu başka hiçbir amelin yapamayacağı şekilde Allah ile kişi arasındaki perdeyi kaldırır.” (A.b.Hanbel,Müsned c.2 sh.359)
    Ashab-ı Kiramdan Şeddadb.Evs(r.a)diyor ki:”Medine'de Ensar'dan bir kardeşimizin evinde Efendimizin(s.a.v)yanında bulunduğumuz bir sırada bize hitaben:”Aranızda yabancı birivarmı?”Dedi.Burada yabancı sözüyle Yahudi ve Hristiyanları kastetmişti. Biz de hayır yok ya Resulallah”dedik. Bunun üzerine,Efendimiz(s.a.v):Kapıların kapatılmasını emrederek dediki: Ellerinizi kaldırın ve Lailahe illallah.”deyin. Bizde ellerimizi bir müddet kaldırıp söylenildiği şekilde Tevhid zikrine devam ettik.Müteakiben Allah Resulü(s.a.v)ellerini indirdi ve şöyle dua etti:”Allahım Sana hamdolsun. Rabbim! Beni bu cümle ile gönderdin.Onu söylemeyi ve gereğini yerine getirmeyi bana emrettin.Buna karşılık bana cenneti vaad ettin.Sen vaadinden asla dönmessin!
    Daha sonra Efendimiz(s.a.v)ashabına:”Müjdeler olsun size. Muhakkak ki Allah’u Zülcelal sizi bağışladı.”(A.b.Hanbel,Müsned.c.4 sh.124)
    Kudsi Hadiste de;Cenab-ı Hak:”Lailaheillallah”Benim kal’amdır. Kim Benim Kal’ama girerse azabımdan emin olur.” (Suyuti,CamiusSağir h.3697)
    Kehf Suresi, 28.ayette de:وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذ۪ينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُر۪يدُونَ وَجْهَهُ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْۚ تُر۪يدُ ز۪ينَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰيهُ وَكَانَ اَمْرُهُ فُرُطًا ﴿28﴾
    ”Sabah akşam Rablerine,Onun rızasını dileyerek dua edenlerle birlikte ol.Dünya hayatının ziynetini arzu edipte gözlerini onlardan ayırma.Kalbini Bizi anmaktan gafil kıldığımız,boş arzularına uymuş ve işi hep aşırılık olmuş kimselere boyun eğme.”
    Efendimiz(s.a.v) de bunları aradı Mescidde zikrederken buldu.Onların arasına katıldı. Allah’ı(c.c) zikretti ve böyle bir topluluğa sahip olduğu için Allah'a hamdetti. Onların cennetlik olduklarını, Allah’ın meleklerine onlarla övündüğünü bildirdi.” (Müslim,zikir.40)
    Aziz Kardeşlerim!
    Onun için cemaatle zikir yapan kişi,hem kendi yapmış olduğu zikrin,hemde cemaate verilen sevaptan nasibini alır.Cemaatle yapılan zikir aradan perdeleri kaldırır.Kulu Allah’a yaklaştırır. Zikredenin kalbini yumuşatır.Taş kalpli olmaktan kurtarır.Kalpteki perdeler kalkar.
    Zikir halkalarını idare eden mürşidler, kalp tabibleridir. O kalp tabiblerinden zikir halkalarına, oradan da halkada bulunan zakirlerin kalplerine ulaşan manevi bir yol vardır. Halkai zikirde öyle bir sıcaklık va hararet hâsıl olur ki,o sıcaklık ve hararet kalbe ulaşır,kalpteki günah kirlerini temizler yok eder.Kalbi aydınlatır.Kalpte nur parlar.
    Sahabeden Hz.Enes(r.a)ın rivayetinde:”Biz, Efendimiz(s.a.v)in yanında otururken Cebrail(a.s)geldi. Ey Allah’ın Resulü, senin ümmetin fakir, zenginlerden yarım gün önce cennete girecekler. Bu yarım günde beşyüz seneye tekabül ediyor.” dedi.
    Efendimiz(s.a.v) bu söz üzerine çok sevindi ve: Sizin aranızda bize şiir söyleyecek var mı?
    Bir bedevi, evet var ya Resulallah dedi.
    Efendimiz(s.a.v) bedeviye, hadi söyle dedi. Bedevi de: Benim ciğerimi heva yılanı soktu, onun hekimi ve çaresi yoktur. Onun çaresi ancak beni bu aşka düşürendir. İşte bana rukye yapacak aşkım ve bağlılığım onun yanındadır.
    Bu söz üzerine Efendimiz(s.a.v)vecde gelir gibi yaptı ve ashabı da onunla birlikte tevacüd yaptılar. Hatta Efendimiz(s.a.v)in omuzundaki hırkası yere düştü. Bu tevacüd hali bittikten sonra oradaki herkes yere düştü. Muaviye bin Süfyan(r.a):”Ya Resulallah, sizin bu oyununuz ve eğlenceniz ne kadar güzel dedi.
    Efendimiz(s.a.v) de:”Ağır ol, ağır ol Ey Muaviye”dedi. Sonra:”Sevgilinin zikri anıldığında bedeni sallanmayan, kalbi harekete geçmeyen kişi iyi bir kişi değildir.”Dedi.
    Efendimiz(s.a.v) orada bulunan vecde gelen yaklaşık dörtyüz sahabeye üzerinde bulunan ridasını kesti ve parça parça dağıttı.”
    (Avarifül Maarif, Sühreverdi.Çev.DilaverSelvi, Gerçek Tasavvuf. Huccetüz-Zakirin, A.KadirErbili vrk.22a)
    Hz.Ali(r.a)rivayetinde:”Ben,Cafer ve Zeyd(r.anhüm),Resulullah(s.a.v)Efendimizin yanına geldik.Efendimiz(s.a.v)Zeyd(r.a)e:”Sen benim dostumsun.”Zeyd(r.a)aşka geldi ve raks etti.Sonra Cafer(r.a)e:”Sen hem yaratılış bakımından bana benziyorsun hemde ahlaken bana benziyorsun.”Dedi.Bunun peşinden Cafer(r.a)sıçrayıp sekmeye Sema etmeye başladı.Hz.Ali(r.a)bende sekmeye raks etmeye başladım.”Sekmek ise bir ayağın üzerinde hareket edip diğerinin üzerine yürümek,sevinçten ellerini vurarak gitmektir.”(Hucetüz-zakirin,A.Kadir Erbili vrk.49b)
    Allah’ın Resulü onların yaptığı raksı,sevinci,davranışı reddetmemiştir.Böyle bir durumu bütün mezhep imamları hoş karşılamıştır.
Ebu Nuaym el-İsfahani, Hılyetül Evliya adlı eserinde:Hz.Ali(r.a)rivayetini aktarır. Hz.Ali(r.a)birgün sahabe arkadaşlarını toplar.Onlara:”Allah’ı zikrettiğiniz zaman şiddetli bir rüzgarın olduğu bir günde ağaçların sallandığı gibi sizde sallanın.Sahabede;Allah’ı zikrettiklerinde bu şekilde hareket ediyorlardı.Ve onların gözyaşları elbiselerine akıyordu.” (Huccetüz-Zakirin,A.KadirErbili vrk.22b)
    Efendimiz(s.a.v)de:”Allah’ın zikriyle zikredenlere Sebakal-Müferidun’un yolundan gidin”Dedi.Ashab-ı Kiramda:”Sebakal-Müferridun kimdir? Ya Resulallah?
Efendimiz(s.a.v)de:”Allah’ın zikriyle sallanan kimselerdir.Hatta zikir,onlardan günahları dökene kadar sallanan kimselerdir.Ve kıyamet gününde günahsız olarak gelenlerdir.”
Efendimiz(s.a.v)de:”Allah’ın zikriyle sallanan kimselerdir.Hatta zikir,onlardan günahları dökene kadar sallanan kimselerdir.Ve kıyamet gününde günahsız olarak gelenlerdir.”Buyurdu.(Müslim,Kitabuz-Zikr c.3 sh.2062 h.2676)
    Vecd,kişinin kalbine heybet,korku ve sükunet verir. Vecd sadece Peygamber(s.a.v)Efendimize has bir özellik değildir.Bu hal ümmetin seçilmiş kulları ve diğer kullar içinde geçerlidir.Kişi Allah’ı zikrettiği zaman kalbi titrer.
    Cenab-ı Hak Kur’an-ı Kerimde:
فَوَيْلٌ لِلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللّٰهِۜ اُو۬لٰٓئِكَ ف۪ي ضَلَالٍ مُب۪ينٍ ﴿22﴾
    “Allah’ın zikrine karşı kalpleri katı olanların vay haline! İşte onlar açık bir sapıklık içindedirler.”(Zümer Suresi,22)
    Sufilerin zikir esnasında vecde gelmeleri,Cenab-ı Hak’dan gelen iştiyaktan ve bu hallarde olan lezzetten dolayıdır. Tevacüd şeklinde bu hareketleri yapmaları da aynı sebebten dolayıdır.
    Zikrullahı güzel bir sesle yapmalıdır. Öyle ki Efendimiz(s.a.v):”Güzel ses Rahmanın nefesinden gelen bir rüzgardır ve bir kokudur.””Kur’an-ı Kerimi güzel seslerinizle güzelleştiriniz.Güzel ses Kur’an-ın güzelliğini artırır.” (Ebu Davud,Sünen c.5 h.1468)
    Cenab-ı Hak’da:
يَآ اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِق۪ينَ ﴿119﴾
    “Ey İman edenler! Allah’a karşı gelmekten sakının ve sadıklarla beraber olun.” (Tevbe Suresi,119)
    Mürşidi kâmil,evliyadan yüksek makamlara erişenler olup;şeriat,tarikat,hakikat ve marifet mertebelerini kendilerinde toplayan kişidir.Mürşid peygamber varisidir.
    Mürşidi Kamil her şeyden önce,Allah tarafından seçilmiş ve insanlarda Allah’ın izniyle o şeyhe teveccüh etmiştir.İnsanlarda uzak ve yakından gelip ondan inabe alıyorlarsa ve bunu da toplum şahitlik ediyorsa o kişi kâmil kişidir.Kamil kişi Hz. Muhammed Mustafa(s.a.v)in sıfatlarıyla vasıflı olan kişidir.
    Birkişi, kâmil ve mükemmil bir şeyhi,mürşidi, Allah dostunu bulduğunda hemen ona inabe edip,Allah için tevbe etmelidir.Sonra yakin ve sıdk ile mürşidine hizmet etmelidir.Mürşidin emri kişiyi hiçbir zaman zannın kötülüğüne düşürmemelidir.Anlayamadığı hususlarda meseleyi Hızır(a.s)ile Musa(a.s)arasında cereyan eden olaya tevil etmelidir.
    Tasavvufta bir mürşide bağlanmak,mürşidi kâmilin kişiliğinde Resulullah(s.a.v)Efendimize bağlanmış,teslim olmuş demektir.Çünkü mürşid peygamber varisi olup onun vekilidir.Bu teslimiyyet tasavvufi açıdan mürşidin ikinci doğumudur.İnsanın bu âlemdeki varlığı ve gelişimi,doğum ile başladığı gibi,insanın süluk süreci içinde yolculuğunda tasavvufi litarürde(vilayet-i sani,ikinci doğum)denilen doğumla başlamaktadır.
    Mürid bu doğumla mürşidinin kalp çocuğu(veled-i kalbi)olmuştur.Onun için mürşidi onu her zaman koruyup merhamet edecektir.
Bu fani,imtihan dünyasında başarıya ulaşmak,tuzaklardan kurtulmak diri olmak,manevi ilerlemeler kaydetmek ve kemale ermek için velayet yolunda bir mürşid lazımdır.
    Cenab-ı Hak:
سَابِقُوٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَآءِ وَالْاَرْضِۙ اُعِدَّتْ لِلَّذ۪ينَ اٰمَنُوا بِاللّٰهِ وَرُسُلِه۪ۜ ذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْت۪يهِ مَنْ يَشَآءُۜ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظ۪يمِ ﴿21﴾
    “İşte bu Allah’ın lütfudur.Onu dilediğine verir.Allah büyük lütuf sahibidir.”(Hadid Suresi,21)
    Allah’u Zülcelal’in lütfu mürşidi kâmillerdir. Böyle bir mürşidi kamil bulduğunda,kemale erişmende mahbubiyetle yani sevgi ile olur.Çünkü Allah’u Zülcelal’e ulaşmak,rızasını kazanmak isteyen kişi ya müriddir ya da muraddır. Ona hem zahiri,hemde batıni bir ihlasla yapışmalıdır.
    Rabıtada kalpler birbirine bağlanır.Sevgi artar ve sevenle sevilen bir olup aynileşir.Bu halden yükselmekte ancak ihlas ve muhabbetle olur.Eğer salik rabıtada şeriata aykırı olduğunu zannettiği bir durum görürse,yapması gereken şey Hızır(a.s) ve Musa(a.s)ın kıssalarını düşünerek tefekkür etmektir. Salikin şeyhi zamanın en büyük şeyhi olsa da, salike feyz kapılarını açmadığı zannına kapılsa da salik yine rabıtaya sarılmalı ve hüsnü zan beslemelidir.Şunu da iyi bilmelidir ki,feyz suyunu kalp arzına getirecek olan silsiledir. İşte yol budur.Kişi onunla Allah’ı ve ölümden sonraki hayatın sırlarını görür. (Tarikatü Rahmaniyye, A.Kadir Erbili vrk.65a)